رویترز گزارش داد،‌ معترضان با تکان دادن پرچم‌های قرمز، زرد و آبی ونزوئلا از خوان گوآیدو، رهبر اپوزیسیون حمایت کردند. او که به تخلف در انتخابات ۲۰۱۸ که به پیروزی دوباره نیکولاس مادورو انجامید، معترض بود، خود را "رئیس‌جمهوری موقت" اعلام کرده است.

اما اعتراضات شنبه به لحاظ تعداد بسیار کوچکتر از دفعات پیشین بود و مشارکت‌کنندگان چندان به ایجاد تغییر خوش‌بین نبودند؛ یکی از نشانه‌های نارضایتی، ماندن مادورو در قدرت‌ با وجود بحران اقتصادی و تحریم‌های شدید ایالات متحده آمریکاست.

گوآیدو در جمع حامیانش در شرق کاراکاس گفت: «آن‌ها فکر می‌کنند که می‌توانند مردم ونزوئلا را خواب کنند، آن‌ها فکر می‌کنند که می‌توانند ترس را به جان ما بیندازند. امروز ونزوئلا در خیابان‌ها مدعی پیروزی است. اپوزیسیون ونزوئلا در روزهای آتی هم به اعتراضاتش ادامه می‌دهد تا فشار بر مادورو افزایش یابد و آغاز آن با راهپیمایی بزرگی در روز دوشنبه خواهد بود. اگر ما در خانه بمانیم، می‌بازیم. امروز، دوشنبه و سه‌شنبه ما در خیابان‌ها می‌مانیم.»

معترضان بعد از پایان سخنان گوآیدو به سرعت متفرق شدند و درگیری میان معترضان و نیروهای امنیتی رخ نداد؛ امری که در سال‌های اخیر رایج شده است.

بر خلاف ارتش ونزوئلا که همچنان حامی مادورو است، بولیوی با شرایط دیگری مواجه شد و در نهایت اوو مورالس از پست ریاست جمهوری کناره‌گیری کرد. حزب حاکم سوسیالیست ونزوئلا هم در حمایت از مورالس در جنوب کاراکاس تجمعی برگزار کرد.

یکی از حامیان دولت مادورو گفت: «شفاف اعلام می‌کنیم که اینجا آمده‌ایم تا دیگران بدانند نتیجه مداخله در کشور ما چه خواهد شد. قضیه ما شبیه بولیوی نیست. ما حاضریم هر کاری انجام دهیم. این انقلاب مسالمت‌آمیز است اما مسلح هم هست.»

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند