در بخشی از تاریخ چهل ساله انقلاب اسلامی ایران، به گام های ایران در راستای صلح نگاهی داشته ایم؛ از اوایل ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی در ایران وی موضع نرم‌تری را در قبال سعودی‌ها اتخاذ کرد. در همین زمان بود که روایت‌های زیادی از نامه‌نگاری بین هاشمی و  عبدالله بن عبدالعزیز که آن زمان به جای ملک فهد بیمار، عهده‌دار امور عربستان بود به گوش می‌رسید. آن‌ها دو بار در کنفرانس یران کشورهای اسلامی یک‌بار در سنگال و نوبت دوم در پاکستان دیدار کردند. در سال ۱۳۷۶ عبدالله بین عبدالعزیز نخستین مقام ارشد سعودی بود که پس از انقلاب به ایران سفر کرد تا در کنفرانس سران کشورهای اسلامی حضور یابد. هاشمی علاوه بر سفرهای متعددی که به عربستان داشت و در ابن کشوریک چهره شناخته شده بود، اما پس از اتمام دوران ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۷ توسط ملک عبدالله رای شرکت در کنفرانس سران کشورهای اسلامی به عربستان دعوت شد و در این سفر دروازه‌های باغ فدک برای نخستین‌بار به سوی زوار ایرانی باز شد. 

روی کار آمدن سید محمد خاتمی نیز که سیاست منطقه‌ای خود را بر تداوم کاهش تنش با کشورهای عربی منطقه نظیر عربستان قرار داد ادامه یافت. او نیز به نخستین رئیس‌جمهور ایرانی بدل شد که پس از پیروزی انقلاب در سال ۵۷، برای گفت‌.‌گ. با شاهزاده عبدالله وارد ریاض شد. در ادامه روند بهبود روابط بود که دو طرف در سال ۲۰۰۱ تفاهمنامه همکاری را پیرامون مبارزه علیه تروریسم و قاچاق موارد مخدر به امضا رساندند. 

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند