خاصه اینکه در این وضعیت، می‌تواند شرایط بهتری برای خرید نفت ایران دریافت کند. چینی‌ها با وضع مالیات ده درصدی بر واردات نفت از امریکا، عملا خرید نفت از تولیدکنندگان ایالات متحده را بی‌صرفه کرده‌اند و جلوی خرید حدود ٥٠٠ هزار بشکه نفت از امریکا را گرفته‌اند. عربستان ماه گذشته میلادی با افزایش فوق‌العاده صادرات نفت به چین، روزانه بیش از یک میلیون و ٧٠٠ هزار بشکه نفت به چین فروخته است. بیشترین مقدار در دو سال و نیم گذشته بوده است.

حال اگر تصریح وزیرخارجه چین درباره روابط راهبردی تهران و پکن را مستند بگیریم، وقت تحرک بیشتر بخش‌های مختلف برای استفاده از موقعیت فعلی است. این درست که چینی‌ها بسیار محتاط، در مذاکره سر سخت و بیشتر به دنبال منافع خودشان هستند اما کدام کشور است که به دنبال منافعش نباشد. تنها باید منافع مشترک را شناخت و در بهترین زمان روی آن متمرکز شد. نه اینکه مدام زمان را از دست بدهیم و منافع مشترک با کشورهای مختلف را درست تشخیص ندهیم. یا تشخیص بدهیم اما عملگرا نباشیم. یا هر دوی اینها را داشته اما ریسک‌پذیر نباشیم.

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند