ناتان هرش، نویسنده و مدیر سابق سازمان غیر انتفاعی عدالت اجتماعی در مطلبی برای واشنگتن پست می‌نویسد" "ماه گذشته کارن باس، نماینده دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا قطعنامه‌ ابتکاری الن لوئنتال،‌ نماینده دموکرات این مجلس را که از راهکار دو کشوری برای فلسطین و اسرائیل حمایت می‌کند، اصلاح کرد. براساس این تغییرات، اشاره به اشغالگری اسرائیل و رشد شهرک‌سازی در کرانه باختری حذف شد.

این اولین باری نیست که دموکرات‌ها از به کار بردن واژه "اشغال" خودداری می‌کنند. این حزب در سال ۲۰۱۶ اصلاحیه‌ای را که اشغالگری اسرائیل را محکوم می‌کرد، رد کرد. به تازگی هم "اکثریت دموکراتیک برای اسرائیل" که امسال از سوی سیاستمداران کهنه‌کار این حزب برای تایید بر ماهیت دو حزبی حمایت از اسرائیل در کنگره تشکیل شد، حتی یک بار هم به مساله اشغالگری در بیانیه ۵۰۰ کلمه‌ای خود اشاره‌ای نکرد. بتو اورورکه، از فعالان یهودی جناح چپگرای‌ "اگر الان نه" و نامزد پست ریاست اسرائیل در واکنش به پرسشی درباره اشغالگری اصلا از واژه "اشغال" استفاده نکرد.

در واقع اصلاحیه‌های کارن باس و ناکامی در اعلام علنی اشغال جزو اشتباهات خطرناک است. توجیه هر چه باشد، ناکامی دموکرات‌ها در ثابت قدم ماندن در سیاست‌هایی در قبال اسرائیل هشداردهنده است، همانطور که دولت های پی‌درپی لیکود شهرک‌های جدید را تایید کرد و همانطور که دونالد ترامپ گفته است مساله اسرائیل در کمپین ۲۰۲۰ اهمیت دارد.    

حزب دموکرات باید نسبت به مسیر خطرناک اسرائیل صادق باشد و اگر درباره این اشغالگری صادقانه رفتار کند متحدان اسرائیلی متعددی پیدا می‌کند. انتقاد برخی از دموکرات‌ها از اسرائیل، مثل انتقاد ایلهان عمر و الکساندریا اوکازیو-کورتز اخیرا جلب توجه کرد و شاید به همین دلیل است که این حزب مردد است که چگونه این شرایط در کرانه‌ باختری را توصیف کند، از ترس روی گردان شدن رای‌دهندگانی که احساساتی قوی درباره اسرائیل دارند.

اما برای اینکه شفاف باشیم، این شرایط قطعا یک اشغال نظامی است. این با هر نوع توضیح منطقی، یک اشغال نظامی است. جلوگیری از بیان این موضوع به صورت مستقیم، حمایت از اسرائیل نیست؛ این تنها حمایت از دولت جناح راستگرای کنونی اسرائیل است.

مهمتر اینکه، این اقدامی است که در نقش آمریکا برای میانجیگری برای قطعنامه‌ای برای درگیری اسرائیل – فلسطین مانع‌تراشی می‌کند چون موانع آمریکا برای هدف اعلام شده اسرائیل را از میان می‌برد: الحاق این اراضی.

روابط میان جنبش شهرک‌سازی اسرائیل و اشغالگری ارتش آن پیچیده نیست. جناح ناسیونال مذهبی اسرائیل باور دارد که کرانه باختری طبق حکم خداوند و آنطور که در انجیل آمده است، سرزمین یهودی است. آنها فلسطینیان را غاصبان عرب می‌بینند و آرمان‌های ملی فلسطینیان از نگاه آنها غیر مشروع است. آنها در ۱۰ سال گذشته قدرت را در اسرائیل به دست داشتند و از زمان پیروزی ترامپ در انتخابات، کمر به قتل راهکار دو کشوری بسته‌اند.

در عرصه میدانی این به معنای رشد شهرک‌سازی و ایجاد شهرک‌های غیر قانونی درون کرانه باختری است. این روند در دهه گذشته سرعت گرفته است و با نارضایتی و محکومیت وزارت خارجه آمریکا هم مواجه می‌شد، تا اینکه ترامپ از راه رسید.

ترامپ رویکرد رسمی ایالات متحده در این منطقه را تغییر داد. موضع ترامپ که هر مخالفتی از جانب دموکرات‌ها را ضد اسرائیلی و یهود ستیزی نام می‌نهد، موجب حمایت سیاسی رهبری لیکود اسرائیل از او شد. متاسفانه به نظر می‌رسد که دموکرات‌ها برای رویارویی با این چالش آمادگی ندارند. آنها به جای ایستادگی مقابل حقایق، ترجیح می‌دهند تا به حزب ضد اسرائیلی تبدیل نشوند. مشکل اینجاست که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل طرفدار ترامپ است و هیچ بیانیه‌ای برای حمایت از راهکار دو کشوری آن را تغییر نمی‌دهد.

اما دموکرات‌ها گزینه‌هایی دارند. اکثر حامیان آمریکایی یهودی اسرائیل از نتانیاهو خوششان نمی‌آید. آنها تمایلات حزبی او را می‌دانند و از ترامپ بیزارند.

محکوم کردن رفتار خودتخریبی اسرائیل، با حمایت از اسرائیل کاملا مطابق است. مهمتر اینکه، حفظ یک چشم‌انداز شفاف از این درگیری دموکرات‌ها را در موضع میانجی قرار می‌دهد؛ چیزی که از نظر جمهوری‌خواهان ارزشی ندارد.

نیروهای دفاعی اسرائیل تمامی جنبه‌های زندگی فلسطینیان در کرانه باختری را با همان تاکتیک‌هایی که تبیین اشغالگری نظامی در سراسر جهان است، در کنترل دارند. آن کسانی که استدلال دارند این یک اشغالگری نیست، هرگز پایشان را به این منطقه نگذاشته‌اند یا اینکه منفعتشان در این است که شما یک دروغ را باور کنید. امیدوارم دموکرات‌ها دوباره همان گزینه را انتخاب نکنند."

 

این مطلب برایم مفید است