این روزنامه در مطلبی با تاکید بر اینکه آمریکا باید در روند صلح نیز به پیروزی برسد و پس از آن جنگ را خاتمه بخشد ؛ به توافق دولت ترامپ با طالبان اشاره کرد و نوشت: توافق پیش رو میان دولت " ترامپ " با " طالبان" این پتانسیل را دارد که ثبات را بعد از ۱۸ سال جنگ ناتمام و بی نتیجه به افغانستان بازگرداند.

واشنگتن پست در عین حال نوشت: این احتمال نیز وجود دارد که این توافق ؛ جرقه ای برای شروع مجدد جنگ داخلی در افغانستان باشد.

این روزنامه درخصوص عقب نشینی سربازان آمریکایی از افغانستان نوشت : نکته مهم و کلیدی عقب نشینی سریع سربازان آمریکا یی نیست بلکه نکته کلیدی ؛ بدست آمدن یک راه حل سیاسی میان طالبان و دولت افغانستان است.

واشنگتن پست درخصوص مذاکرات میان فرستاده ویژه سازمان ملل و طالبان در دوحه خاطر نشان کرد دولت افغانستان هم باید در این گفت و گوها مشارکت داده شود.

در این مطلب به تشکیل دولت وحدت ملی در افغانستان اشاره شده و آمده است : نهایتا باید یک دولت وحدت ملی تشکیل شود متشکل از دولت فعلی افغانستان و طالبان . هرچند که ممکن است چنین نتیجه ای دور از ذهن به نظر برسد اما شدنی است.

واشنگتن پست به نقل از " رایان کروکر " سفیر سابق آمریکا در افغانستان " می نویسد: آمریکا باید خروج نیروهایش از افغانستان را به عقب بیاندازد و تا زمانی که پیشرفت ملموسی در شروط تقسیم قدرت و آشتی ملی حاصل نیامده است؛ اقدام به عقب نشینی نکند.

 

این گزارش می افزاید : آمریکا همیشه بدنبال کسب خاک و قلمرو بوده است تا یک دولت موثر تاسیس کند و در مقابل ؛ نیروهای مبارزه کننده درپی ازپای درآوردن قدرت اراده آمریکا بوده اند .

نشریه آمریکایی در مطلب خود درباره طالبان می نویسد : البته طالبان یک گروه جنگاور و چریکی محض نیست. این گروه در نواحی مختلف از افغانستان، حکومت خودش را مستقل از دولت ملی افغانستان راه اندازی کرده است. اما این گروه هنوز هسته مرکزی استراتژی خودش را رو نکرده است و منتظر است آن را بعد از خروج آمریکا به سطح بیاورد.

ترامپ هم بارها اعلام کرده است که میلی به ماندن در افغانستان ندارد. اگر توافقی میان طالبان و واشنگتن حاصل بشود؛‌ ترامپ باید علامت بدهد چنانچه طالبان اهداف توافق را بشکند؛  نیروهای آمریکایی سریعا به افغانستان بازخواهند گشت. البته یک نکته هم حائز اهمیت است، اینکه؛ مواضع پاکستان در قبال افغانستان تغییر کرده است.

پاکستان سالها حامی طالبان بوده است و یک پناهگاه امن در طول مرزهایش برای این گروه ایجاد کرده است. بلکه از این هم بیشتر، پاکستان یک اهرم قوی برای قوت گرفتن طالبان بوده است.

اما دولت جدید پاکستان، کمک زیادی کرد تا امکان گفت و گو میان آمریکا با طالبان فراهم بشود.

" عمران خان"‌ نخست وزیر پاکستان عنوان کرده است که کشورش دیگر نمی خواهد "‌ ژرفای استراتژیک‌" در منطقه باشد و به خاطر آن افغانستان را همیشه در تلاطم نگاه دارد.

اگر عمران خان در این آرمانش جدی باشد و بتواند ارتش پاکستان را کنترل کند،‌ این یعنی اینکه سوء تفاهم ها بطور کل رفع شده است و یک چرخش مثبت برای کل منطقه اتفاق افتاده است.

 

این مطلب برایم مفید است