الجزیره نوشت: محجوب الزویری، مدیر مرکز مطالعات خلیج وابسته به دانشگاه قطر معتقد است موضع دولت‌های خلیج فارس در قبال ایران، به دو جبهه تقسیم می‌شود؛ جبهه اول، دولت‌هایی مانند قطر، کویت و عمان هستند که برخوردی طبیعی با ایران دارند، برای حل هر اختلافی به مذاکره روی می‌آورند و ایران را یک بازیگر خردمند در منطقه می‌دانند. جبهه دوم، متشکل از باقی دولت‌های عربستان، امارات و بحرین است که پس از به ریاست جمهوری رسیدن ترامپ، تعریف دیگری از بحران با ایران ارائه دادند.

 در ادامه این مطلب آمده است: الزویری بعید می‌داند که دولت‌های خلیج فارس یک موضع دیپلماتیک اتخاذ کنند؛ چرا که آن را راهی پر خطر می‌دانند، که هیچ تضمینی ندارد. وی بر این عقیده است که رؤسای این دولت‌ها به شکلی شخصی دشمنی می‌کنند و رفتار آن‌ها ربطی به موضع بین المللی شان ندارد.

این در حالی است که صالح المطیری، نویسنده و روزنامه نگار کویتی معتقد است که دولت‌های خلیج فارس با رفتار نظام ایران تعامل دارند و در این رابطه، به فرهنگ، تاریخ و تمدن ایران توجهی ندارند. دولت‌های خلیج فارس رفتار نظام حاکم در تهران را عداوت امیز دانسته و تهران را مسئول حملات اخیری که در خلیج فارس اتفاق افتاد، می‌دانند.

المطیری ضمن اشاره به نقش رسانه‌ها در آتش افروزی بین دولت‌های خلیج فارس و ایران و صحبت‌های برخی مسئولان این دولت ها درباره مذاکره با تهران، تصریح کرد که راه حل در هماهنگی بین دولت های خلیج فارس و واشنگتن برای اتخاذ موضع واحدی برای تضمین ادامه منافع مشترک و سوق دادن واشنگتن به سمت گزینه صلح و انتقال به سمت دیپلماسی، نفهته است.

جویل روبین، یک مسئول سابق در وزارت خارجه آمریکا بر این عقیده است که ایالات متحده بوضوح نمی‌داند دولت‌های عربی خلیج فارس در مورد پرونده ایران، از آمریکا چه می‌خواهند و علت آن، اختلاف نظر‌های موجود در بین این دولتهاست؛ همانطور که حتی بین عربستان و امارات نیز در مورد تهران اختلاف عقیده وجود دارد. وی تاکید کرد که واشنگتن باید موضع مبهم خود و منافعش در خلیج فارس را مشخص کند.

اما در مورد تشکیل ائتلاف بین المللی برای حمایت از راه‌های استراتژیک، المطیری معتقد است که توجه دولت‌های خلیج فارس به این گزینه، شرّی است که گریزی از آن ندارند و در ادامه، موظف به حمایت مالی از این ائتلاف می‌شوند، تا ایران به طور کامل تحت فشار تحریم‌های آمریکا قرار بگیرد.

المطیری همچنین با اشاره به ویژگی جغرافیایی تنگه هرمز در فراهم کردن حمایت کامل از کانتینر‌های نفتی، آن را صید اسانی برای نیرو‌های ایرانی دانسته و خاطر نشان کرد که ایران در برابر تشکیل ائتلاف دریایی بین المللی ساکت نمی‌ماند؛ چرا که این مساله باعث افزایش فشار بر این کشور می‌شود.

 

این مطلب برایم مفید است