مینا اکبری شامگاه چهارشنبه در نشست نقد و بررسی فیلم مستند میدان جوانان (سابق) که در پردیس سینمایی گلستان برگزار شد، در پاسخ به این پرسش علی آذری منتقد مجری درباره نگاه ژورنالیستی به موضوع فیلم گفت: من حتی اگر فیلم هم بسازم، روزنامه نگارم و حاصل نگاهی است که از کار روزنامه نگاری می‌آید.

کارگردان و پژوهشگر این مستند با بیان اینکه این کار روزنامه نگاری است و مانند یک گزارش تیتر، لید و… دارد، افزود: شاید اگر استیل روزنامه نگاری نداشت نمی‌توانست مخاطب را راضی کند.

اکبری با بیان اینکه بیش از ۳ سال وقت صرف پژوهش و ساخت این فیلم شده، افزود: لحظه‌های آن تداعی زیست ماست؛ میدان جوانان یک میدان ساده نیست و میدانی است که لحظاتی پر التهاب را در آن گذراندیم.

این بانوی روزنامه نگار تصریح کرد: برای ما آن دوره کار روزنامه نگاری مهم بود.

وی درباره لحن انتقادی این مستند پیرامون روزنامه نگاری گفت: بپذیریم که اساس نگاه ژورنالیستی منتقدانه است.

اکبری در بخش دیگری از این نشست اظهار کرد: تا قبل از روزنامه جامعه، روزنامه نگاران ارج و قرب نداشتند؛ برای اولین بار در روزنامه جامعه نام و عکس روزنامه نگار درج شد.

کارگردان فیلم میدان جوانان (سابق) ادامه داد: روزنامه نگاران ارج و قربی پیدا کردند که پیش از آن نبود زیرا روزنامه‌ای نبود؛ آن زمان همه احساس می‌کردیم وقتی مطلبی می‌نویسیم خیلی‌ها آنرا می‌بینند.

وی در مطرح شدن اینکه جامعه روزنامه نگاری نحیف شده است، گفت: جریان مالی در این مورد قطعاً مؤثر است.

وی با این حال بیان کرد: یک امید آن زمان به رغم اتفاقات تلخ وجود داشت که از ما یک مبارز ساخت. اکبری تصریح کرد: تأثیر نداشتن روزنامه نگاری اکنون حاصل عدم اعتماد مردم به روزنامه هاست، درحالیکه فضای مجازی تحلیل ندارد و فقط حاوی خبر است؛ همه چیز هم فضای مجازی نیست.

وی در ادامه به پرسش‌های حاضران پرداخت و گفت: پایان فیلم را با امید سعی کردم باشد؛ مهم این است که ریشه‌ها خشکیده نمی‌شود و کار روزنامه نگاری ادامه می‌یابد.

اکبری درباره ممیزی این فیلم گفت: خیلی از مدیران سینمایی کمک کردند روند اکران عمومی آن تسهیل شود که جا دارد از مدیران سینمایی تشکر کنم زیرا من فیلم را سیاسی نساختم و کاملاً صنفی ساختم.

این کارگردان ۴۰ ساله عنوان کرد: ناچار بودم در ۶۸ دقیقه تمام تحولات و بحران‌های دوره اصلاحات را مرور کنم.

وی با این حال ادامه داد: وجه روزنامه نگاری کاراکترهای فیلم برایم مهم بود و تمام اتفاقاتی که در فیلم می‌بینید صرفاً بر اساس نگاه صنفی نه سیاسی است.

کارگردان مستند میدان جوانان با بیان اینکه دو دسته در این فیلم نمود ندارند؛ آن دسته که از دنیا رفتند و آنها که در بند هستند، افزود: زمانی که فیلم را می‌ساختم به این فکر نکردم که برای مخاطب صرفاً روزنامه نگار بسازم و تلاش کردم یک روایت شخصی ثبت شود.

این روزنامه نگار با انتقاد از اینکه هیچ آرشیوی از تحریریه و روزنامه نگاری ایران وجود ندارد، گفت: اینکه ما ثبت شویم دغدغه مهم‌تری بود زیرا تاریخ در آلبوم‌های خانگی است.

اکبری اظهار کرد: بهار مطبوعات یک تحول بزرگ در جامعه بود که رسانه‌ها هم با آن همراه بودند؛ معتقدم این امید باید برگردد.

وی با تصریح اینکه مسئله اصلی این فیلم این بود که فرهنگ قربانی سیاست شد، در پاسخ به اینکه آیا فیلمسازی را ادامه می‌دهد، گفت: مطمئناً به تحریریه بر نمی‌گردم و بستگی به این دارد که پژوهش ام درباره سینما به کجا بینجامد تا سینما را ادامه دهم.

این مطلب برایم مفید است