محمد اشتیه، نخست‌وزیر تشکیلات خودگردان فلسطین در مطلبی برای واشنگتن پست نوشت: "دولت ترامپ شنبه از بخش اقتصادی طرح دیپلماتیکش برای فلسطین و اسرائیل که از مدت‌ها پیش انتظار اعلام آن می‌رفت، رونمایی کرد. انتشار آن با "کارگاه اقتصادی" دو روزه در بحرین که از امروز (سه‌شنبه) آغاز می‌شود و هدفش جلب حمایت منطقه‌ای از این پیشنهاد است، دنبال می‌شود. متاسفانه آنچه فاش شده، تاییدی بر نظر ما در تشکیلات فلسطینی است؛ اینکه طرحی که جارد کوشنر، مشاور ارشد کاخ سفید و دیگر مقام‌های دولت ترامپ ارائه کردند، عملا بازطراحی مفهوم کهنه و بی‌اعتباری موسوم به "صلح اقتصادی" است که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل که از دوستان قدیمی خانواده کوشنر است، همواره از آن حمایت می‌کرد.

این طرح فاقد مشخصات و فاقد مولفه‌های سیاسی، خواستار سرمایه‌گذاری ۵۰ میلیارد دلاری در اقتصاد فلسطین و کشورهای عرب همسایه آن و پنج میلیارد دلار در کریدور حمل و نقل میان کرانه باختری اشغالی و غزه شده است. به نظر می‌رسد آنچه کوشنر و همکارانش درک نمی‌کنند، این است که فلسطینیان اعانه نیازی ندارند و نمی‌خواهند. ما به آزادی و حق و حقوقمان نیاز داریم و اینکه اسرائیل به سلطه بر حیات و اقتصاد ما خاتمه دهد. حتی پیش از آنکه جزئیات این طرح فاش شود، رهبران سیاسی و تجاری فلسطین کنفرانس بحرین را بایکوت کردند. علت این است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا از زمان روی کار آمدن تقریا به طور کامل از دولت جناح راستگرای اسرائیل حمایت کرده است و هیچ دلیلی وجود ندارد که ما دولت او را به عنوان یک میانجیگر صلح صادق جدی بگیریم.          

ترامپ و مشاوران ارشدش در دو سال گذشته جنگی را علیه حقوق فلسطینیان به راه انداخته‌اند. ترامپ سیاست ۷۰ ساله آمریکا را شکست و قدس را به عنوان بخشی از اسرائیل به رسمیت شناخت و سفارت آمریکا را به این شهر منتقل کرد. او سفارت دوفاکتو فلسطین در واشنگتن را تعطیل کرد و تقریبا کل کمک به مردم فلسطین را از جمله به یک آژانس سازمان ملل که مسوول رفاه آوارگان فلسطینی است، قطع کرد. تلاش‌های من برای حکومتداری موثر از سوی دولت آمریکا که فلسطینیان را از کمک محروم می‌کند، حمایت نشد. این ماه کوشنر که داماد ترامپ است، همچنین آمادگی فلسطینیان برای حکومت مستقل را زیر سوال برد.

آیا جای شگفتی دارد که فلسطینیان عمیقا به طرح اقتصادی جدید کوشنر بدبین باشند؟ این چیزی جز تکرار ایده‌های قدیمی از جمله صلح اقتصادی مورد حمایت راست‌های اسرائیل نیست؛ اینکه فلسطینیان از درخواست برای آزادی در ازای سرمایه‌گذاری و سایر مشوق‌های اقتصادی دست بکشند.

در حالیکه کوشنر این را تکذیب می‌کند، کنفرانس بحرین و طرحی منهای مولفه سیاسی مدرک آشکاری است که نشان می‌دهد هدف از آن چیست. آنچه به نظر می‌رسد کوشنر و دیگر نویسندگان این طرح درکی از آن ندارند، این است که نمی‌توان فلسطینیان را خرید یا به آنها رشوه داد تا به چیزی کمتر از آزادی و حقوق کامل راضی شوند. این قفس طلایی که کوشنر و نتانیاهو برای ما در ذهنشان دارند، همچنان یک قفس است.  

مشکلات اقتصادی ما فلسطینیان ناشی از سیاست‌های اسرائیل است که برای محدود کردن رشد اقتصادی ما طراحی شده است. این محدودیت‌ها روی تردد افراد و کالاها، مشکلاتی در اخذ مجوزهای ساخت و ساز، محاصره غزه، همگی اقتصاد فلسطین را منقبض می‌کنند و موجب می‌شوند تا اسرائیل به راحتی به آن سلطه یافته و از آن بهره‌برداری کند. حتی برق فلسطینیان هم به انتخاب اسرائیل قطع می‌شود.     

توسعه اقتصادی پایدار و حقیقی، تحت اشغال و در شرایطی که حق مردم برای حکومت مستقل نفی می‌شود، به دست نمی‌آید. صلح اقتصادی آزموده شده و شکست خورده است. سلام فیاض، نخست‌وزیر پیشین تشکیلات در دوره جورج بوش با برنامه اصلاحات اقتصادی و تشکیل کشور موافقت کردند که دستاوردهای زیادی داشت اما در نهایت موفق نشد چون اسرائیل اجازه آن را نداد.     

کنفرانس‌ها و مشوق‌های اقتصادی در غیاب یک طرح جامع سیاسی، به شیوه‌ای عادلانه و منصفانه، تمام مسائل اصلی این درگیری را حل و فصل نمی‌کند و به آزادی مستقیم فلسطین منجر نمی‌شود. مثل روز روشن است که طرح کوشنر برای تضعیف و انکار حقوق فلسطینیان و گسترش بیشتر حاکمیت اسرائیل علیه مردم فلسطینی طراحی شده است. این طرح خواستار تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی طبق راهکار دو کشوری نمی‌شود، این طرح نمی‌خواهد اسرائیل حق و حقوق فلسطینیان را اعطا کند و برابری در یک کشور واحد را بدهد. این خط‌مشی ترامپ-نتانیاهو برای آپارتاید همیشگی است، نه صلح.

ایالات متحده و جامعه بین‌المللی به جای تلاش برای رشوه دادن و وادار کردن فلسطینیان به تسلیم دائمی، باید فشار را به اسرائیل اعمال کنند تا این که به فلسطینی‌ها حق خود را برای تشکیل دولت مستقل فلسطین اعطا کند."

 

این مطلب برایم مفید است