البته در این میان، موج انتقادها به عملکرد برخی از رسانه‌ها و به‌ویژه صداوسیما در پوشش اخبار اعتراف محمدعلی نجفی به قتل همسر دومش، دامن تمام خبرنگاران حوادث را گرفت و این پرسش را مطرح کرد که تا چه اندازه رفتار خبرنگاران در مواجهه با این خبر، با معیارهای اخلاق و اصول حرفه‌ای رسانه هم‌خوانی داشته است؟

رضا قوی‌فکر، روزنامه‌نگار پیشکسوت که تجربه خبرنگاری در حوزه حوادث روزنامه «کیهان» را در کارنامه حرفه‌ای خود دارد، در گفت‌وگویی با ایسنا در این زمینه می‌گوید: متأسفانه یکی از مشکلات ما این است که خبرنگار متخصص در هیچ حوزه‌ای نداریم. در حالی که در گذشته اینچنین نبود و وقتی خبرنگاران وارد تحریریه‌ها می‌شدند، اغلب به سرویس حوادث می‌رفتند؛ چراکه در این سرویس تمام عناصر خبری وجود داشت و این فرصت را برای افراد تازه‌کار فراهم می‌کرد که خبر را تجربه کنند. وقتی خبرنگار کار یاد می‌گرفت و نشان می‌داد در چه زمینه‌هایی استعداد دارد، به حوزه‌های دیگر فرستاده می‌شد.

او ادامه می‌دهد: ممکن است برخی تصور کنند که خبرنگاری حوادث کار ساده‌ای است، اما در واقعیت اصلاً اینچنین نیست. خبرنگاری حوادث بسیار کار حساسی است و خبرنگار باید به‌خوبی نحوه مواجهه و برخورد با متهم را بداند. هیچ خبرنگاری حق ندارد فردی را که همانند آقای نجفی اعتراف کرده است را تا زمان برگزاری دادگاه، محکوم کند.

قوی‌فکر با بیان اینکه «برخورد رسانه‌ها در پوشش اخبار محمدعلی نجفی مناسب نبود»، به گزارش‌های صداوسیما که در روزهای اخیر با انتقادهای زیادی همراه شده بود، اشاره و خاطرنشان می‌کند: به نظرم هر موضوعی باید در جایگاه خودش مورد بررسی قرار بگیرد. به هر حال آقای نجفی زمانی وزیر این مملکت بوده است. خبرنگاری که زمانی برای مصاحبه پشت در اتاق او ایستاده بود، امروز حق ندارد پشت به او بایستد و اسلحه‌ای را که هنوز مشخص و اثبات نشده که اصلاً دست آقای نجفی به آن خورده است یا نه را دست بگیرد و نشان بدهد.

او اضافه می‌کند: من زمانی خبرنگار حوادث بودم و خوب یادم است که آلت جرم را نمی‌توان به این راحتی در دست گرفت. آلت قتاله باید بدون اینکه دست‌خورده شود به دادگاه فرستاده شود. برخی از رسانه‌ها فراموش کرده‌اند که آقای نجفی امروز متهم به قتل است، ولی هنوز موضوعی ثابت نشده است. حتی اگر ثابت هم بشود، حرمت این آدم به جای خود و کاری که انجام داده هم به جای خود است. زیر سوال بردن حرمت این فرد هیچ ارتباطی به اتهام او ندارد. از طرفی هم بررسی اتهام این فرد برعهده خبرنگار نیست، بلکه برعهده دادگاه است که در این مورد اظهار نظر کند.

این روزنامه‌نگار پیشکسوت می‌گوید: صرف اینکه فردی اعتراف به قتل کند، دلیل بر قاتل بودن او نیست. به همین خاطر هم تا زمان برگزاری دادگاه هیچ رسانه‌ای نمی‌توان آقای نجفی را محکوم به قتل بداند. این موضوع نه فقط برای آقای نجفی، بلکه برای هر متهم دیگری باید در نظر گرفته و حرمت او تا زمان برگزاری دادگاه حفظ شود. اینکه خبرنگاری به آقای نجفی که زمانی در این مملکت جایگاهی داشته است، پشت کند و فشنگ‌ها را بشمرد، صحنه مشمئزکننده‌ای است که اصلاً با اصول حرفه‌ای همخوانی ندارد.

قوی‌فکر همچنین در بخش دیگری از صحبت‌های خود درباره انتقادهایی که به سایر خبرنگاران درباره نحوه پرسش و پاسخ با محمدعلی نجفی مطرح شده است، می‌گوید: واقعیت این است که در همه جای دنیا برای خبرنگار، خبر و جذابیت خبری مهم است و اتفاقی هم که برای آقای نجفی افتاده است طبیعتاً سوژه خبری جذابی است، اما باید به این نکته توجه کرد که پرداختن به این سوژه نباید باعث توهین به متهم بشود یا اینکه حرمت او زیر سوال برود. خبرنگار حق دارد به دلیلی جذاب بودن خبر به آن بپردازد و جلوه ویژه‌تری هم به خبر بدهد، اما در عین حال باید حرمت متهم حفظ شود.

 

این مطلب برایم مفید است
6 نفر این پست را پسندیده اند