روزگار آشنایی حجت‌الاسلام مصباحی مقدم با مرحوم طباطبایی نه به سال‌های حضورش در مجلس بازمی‌گردد نه همنشینی در جلسات جامعه روحانیت مبارز. عمر این آشنایی به روزگار کودکی او بازمی‌گردد: «بنده با مرحوم سیدمهدی طباطبایی از دوران کودکی آشنا بودم. ایشان در آن زمان مرد میانسالی بودند که در مشهد به منبر می‌رفتند و منبرهای ایشان بسیار پرجاذبه و گیرا بود.» سخنگوی جامعه روحانیت مبارز مواضع مرحوم طباطبایی را اعتدالی می‌داند و می‌گوید: «ایشان در مسائل سیاسی بسیار معتدل برخورد می‌کرد و قضاوت‌های ایشان عادلانه و اظهارنظرهایشان همراه با جذب کسانی بود که احیاناً او دیدگاه آن‌ها را نمی‌پسندید، چراکه مطالب را با بیان بسیار خوبی مطرح می‌کرد. در واقع طرد و رد کردن دیدگاه افراد، به ندرت در کلام مرحوم طباطبایی مشاهده می‌شد.»

 

مشروح گفت‌ گوی ایکنا با حجت‌الاسلام والمسلمین مصباحی‌مقدم را در ادامه می‌خوانید:

 

حاج آقا مصباحی مقدم، از آشنایی خود با مرحوم طباطبایی برایمان بگویید؛ خصوصاً اینکه ایشان سال‌های بسیاری را در مشهد زندگی کردند و شما هم آنجا زندگی می کردید؟

بنده با مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین آقای سیدمهدی طباطبایی از دوره کودکی آشنا بودم. ایشان در آن زمان مرد میانسالی بودند که در مشهد سکونت داشتند و در آنجا هم به منبر می‌رفتند. منبرهای ایشان بسیار پرجاذبه و گیرا بود؛ به گونه‌ای که هرجا به منبر می‌رفتند مردم برای بهره‌مند شدن از سخنان ایشان هجوم می‌آوردند. همه منابر مرحوم طباطبایی منابر اخلاقی بودند و نکات اخلاقی در همه این منابر مطرح بود.

طبعاً سبک منبر مرحوم طباطبایی هم سبکی ساده و قابل فهم بود و به سؤالات مخاطب عام پاسخ می‌داد و افراد بسیاری از این منبرها تأثیر می‌پذیرفتند تا اینکه آیت‌الله سعیدی به شهادت رسیدند و برای اینکه همچنان در مسجد آن شهید مسیر قبلی استمرار یابد، ایشان به جای شهید سعیدی در مسجد موسی‌ بن جعفر(ع) حضور می‌یافتند و اقامه نماز می‌کردند و بدین ترتیب منابر خود را هم در تهران بیشتر کردند.

البته همان موقع هم که در مشهد بودند، مکرراً برای حضور در منابر تهران دعوت می‌شدند و ایشان هم حضور پیدا می‌کردند. از سوی دیگر منزل مرحوم طباطبایی محل مراجعه مردم و نیازمندان بود. ایشان بسیار مردمی بودند؛ به گونه‌ای که بسیار ساده‌ زندگی می‌کردند، خانه ساده‌ای داشتند و ارتباط ایشان همواره با مردم برقرار بود و مردمی هم که برای نیازهای دینی مراجعه و سؤال می‌کردند با استقبال و روی خوش ایشان مواجه می‌شدند.

عده‌ای از نیازمندان نیز برای رفع فقر و مشکلات مالی و همچنین برای دارو و درمان و حتی گاهی برای یک وعده غذا به مرحوم طباطبایی مراجعه می‌کردند و سفره ایشان هم برای آنان پهن بود. از سوی دیگر خانه وی محل حضور طلاب بود. امکانات استراحت و پذیرایی برای این طلاب فراهم بود و ایشان هر روز و هر شب سفره گسترده‌ای داشتند.

از نظر سیاسی جایگاه ایشان را در جامعه روحانیت مبارز چگونه توصیف می‌کنید؟

مرحوم سیدمهدی طباطبایی عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز بودند و حضور ایشان در جلسات جامعه روحانیت که بنده هم سخنگوی این جامعه بودم و هستم برای ما بسیار الهام‌بخش بود؛ به این دلیل که وی در مسائل سیاسی بسیار معتدل برخورد می‌کرد و قضاوت‌های ایشان عادلانه و اظهارنظرهایشان همراه با جذب کسانی بود که احیاناً او دیدگاه آن‌ها را نمی‌پسندید، چراکه مطالب را با بسیار خوب مطرح می‌کرد. در واقع طرد و رد کردن دیدگاه افراد، به ندرت در کلام مرحوم طباطبایی مشاهده می‌شد. از این جهت هم اخلاق سیاسی وی بسیار خوشایند بود.

ایشان چند دوره در مجلس شورای اسلامی نمایندگی مردم تهران را برعهده داشتند و در آن مدت به ویژه برای اصناف تلاش‌های زیادی کردند و اصناف هم به خوبی از ایشان و منابر وی حمایت می‌کردند. منابر ماه رمضان و دهه محرم ایشان هم بسیار معروف و با جمعیت زیاد و پرجاذبه بود چراکه مردم اعتماد زیادی به ایشان داشتند و احترام زیادی برای وی قائل بودند.

آخرین صحنه از ایشان هم تشییع جنازه او بود که مردم از مسجد موسی بن جعفر(ع) تا میدان خراسان به راه افتاده بودند و این اجتماع عظیم، رفت‌ و آمد را در آن ساعت متوقف کرده بود. همه از دور و نزدیک و شهرهای مختلف حضور یافته بودند و از نحوه بدرقه آنان معلوم بود که مردم تا چه اندازه مرحوم سیدمهدی طباطبایی را دوست دارند.

مرحوم طباطبایی از روحانیون سیاستمداری بودند که غلبه اخلاق بر مواضع سیاسی‌شان به شدت مشهود بود. مواضع ایشان در عرصه سیاست را باید در زمره مواضع اعتدالی تفسیر کرد. جای خالی ایشان و روحانیونی را با چنین دیدگاه چقدر جدی می‌دانید؟

خوشبختانه منش اخلاقی مرحوم طباطبایی در میان بسیاری از علما و اهل منبر دیده می‌شود و اصولاً مشی جامعه روحانیت مبارز، مشی سیاسیِ اخلاقی است. خداوند مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی را رحمت کند که تأکید بسیاری بر اعتدال داشتند و معتقد بودند ما نه تندروی داریم، نه کندروی. این چیزی است که از ائمه(ع) آموخته‌ایم و مطابق با آموزه‌های آنها رفتار می‌کنیم. لذا تندروی و کندروی را در مشی جامعه روحانیت مبارز نمی‌بینیم.

سبک مرحوم سیدمهدی طباطبایی همان سبکی بود که در میان علما ملموس و شناخته‌شده است. علمای بزرگ ما مردمدارند. لذا هم روابط آنها با یکدیگر و هم روابط اجتماعی آن‌ها درس‌آموز است و اخلاق و آداب را آموزش می‌دهد. طبعاً اگر چنین شخصیت‌هایی وارد سیاست شوند، سیاست آنها هم اخلاقی خواهد بود.

 

این مطلب برایم مفید است