فرهنگ دینی و ملی ما مبتنی است بر گفتگو. اما همین فرهنگ زیبا از میان شخصیتهای ساسی کشورمان رخت بربسته است.طبع آدمها نازک شده و رگ گردن شان کلفت. درشت گویی می کنند و به همدیگر دندان قروچه می روند. از طریق رسانه ها سر هم داد می زنند. همه فقط زبانند و کسی گوش نیست.

اگر لختی دور هم بنشینند ، کینه هاشان اول به کدورت تبدیل می شود و بتدریج مهربانی جایش را می گیرد.

دعوا راه انداختن بین فرزندان انقلاب، کاسبی عده ای خاص است. این عده خودشان اصل فتنه اند اما دیگران را فتنه گر می خوانند.بعد از دیدار ۲ روز پیش، ببینید کدام جریانها و رسانه ها خشمشان بیرون زد .

اگر چنین دیدارهایی متوالیا انجام شود، مملکت روی آرامش می بیند. و بخصوص این روزها که در جنگ تمام عیار با دشمنیم، دوستان متحد تر می شوند.کاش چنین نشستهایی با حضور سران قوای مقننه و قضاییه و مجمع تشخیص هم برگزار شود.

و ... چه آرزوی شیرینی است اگر همین چهره های سیاسی دور مقام معظم رهبری حلقه بزنند . سخن بگویند و حرف بشنوند. گله کنند و نقد تحمل کنند. این آرزوی شیرینی است و محقق شدنش شیرین تر. چرا بهنگام افطار و سحر ، این شیرینی را از خدای رمضان نخواهیم؟

 

این مطلب برایم مفید است
15 نفر این پست را پسندیده اند