بخشی از این گفت وگو را می خوانید:

‌ مدیریت سیل سراسری را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ برخلاف انتقادها، آیا آنچه صورت گرفت، همه توانایی کشور در این بحران زنج بود؟

د.

سیل اخیر در کنار ضایعاتی که داشت، برکات زیادی را هم برای کشور به همراه داشت. از نظر نمایش انسجام حکومت و نظام و دولت، یک نمایش قدرت برای جمهوری اسلامی بود. همه نهادها به شایستگی در صحنه ظاهر شدند. همچنین وزاری محترم، وزیر کشور، وزیر نیرو، وزیر راه‌وشهرسازی و سایر وزرا و شخص معاون اول رئیس‌جمهوری خوب درخشیدند. من حضور همه نهادها را هم مؤثر و شایسته دیدم. البته طبیعی است که وقتی ۲۶ استان کشور درگیر حادثه می‌شوند، کار متفاوت است با زمانی که فقط یک نقطه از کشور دچار حادثه می‌شود. از قدیم گفته‌اند اگر میهمان یکی باشد می‌شود برای او سفره هفت‌رنگ پهن کرد، اما وقتی که استان‌ها به صورت زنجیره‌ای وارد فاز بحران شدند، امکانات کشور بیشتر از این نبود؛ با این حال (مقامات) به‌خوبی وارد میدان شدند. البته بارندگی هم به صورتی نبود که با فضای عمومی ایران سازگار باشد. در یک دوره کوتاه شدت بارش‌ها به طوری بود که سابقه چنین بارندگی وجود نداشت. هم به رئیس‌جمهور، هم معاون اول و هم نیروهای مسلح و استانداران به طور خاص خسته نباشید می‌گویم. استانداران در خوزستان، ایلام، چهارمحال‌وبختیاری و استان‌های درگیر خیلی خوب ظاهر شدند و امکانات محلی را خیلی خوب بسیج کردند. اما بالاخره سیلی بود که سابقه‌ای از آن نداشتیم و باید ضایعات آن را تحمل کنیم. همچنین سرمایه‌گذاری‌های قبلی در رابطه با سدسازی چقدر خوب جواب داد. در خوزستان حداکثر آبی که از سدها رها شد، یک‌سوم حجم سدها بود و سدها دوسوم آب را کنترل کردند. اگر خدای نکرده سد دز یا کارون یا کرخه نمی‌بودند، یک فاجعه انسانی در خوزستان رخ می‌داد. در مجموع مدیریت خیلی خوبی صورت گرفت و درس بزرگی هم به ما داد که حریم و حرمت طبیعت را نگه داریم.

یک جمله زیبایی از یکی از اساتید دانشگاه نقل شد مبنی‌بر اینکه گفته است رودخانه، خانه رود است، اگر این حرمت را نگه نداریم، رودخانه، خانه خودش را پس می‌گیرد. ما واقعا جاهایی که به حریم رودخانه وارد شده بودیم، خسارت‌های زیادی دیدیم؛ بنابراین فرصت خوبی است هم برای تکمیل کارهای اساسی گذشته و هم فرصت خیلی خوبی داریم برای اینکه مهندسی رودخانه را به سدسازی اضافه کنیم و هم فرصت خوبی است که به آبخیزداری توجه کافی کنیم.

من اگر بخواهم به پیشنهاد سازنده‌ای بدهم و اگر خودم هم در مجلس یا در دولت بودم حتما این کار را می‌کردم، این است که الان زمان آن رسیده که مسئله طبیعت و آب و خاک و محیط را در مدیریت‌ها با هم ببینیم. اکنون زمان تشکیل وزارت آب، خاک و محیط زیست است؛ یعنی بخش آب از وزارت نیرو، بخش منابع طبیعی و خاک از وزارت جهاد کشاورزی جدا شده و سازمان محیط زیست هم به آن اضافه شود و این وزراتخانه تشکیل شود.

ما از خط‌الرأس که شروع کنیم، اول آبخیزداری است، بعد پروژه سدهای تأخیری است و بعد سدهای اصلی و بعد هم سدهای ترکیبی و پخش سیلاب‌ها است و در نهایت هم مدیریت رودخانه‌ها است و زمان این اقدام مهم فرا رسیده است.

باوجود اینکه شما معتقدید...

انتقادات همیشه هست! کار یک عده‌ای در فضای مجازی شده است انتقادکردن...

‌انتقادها بر اساس برخی واقعیت‌ها صورت می‌گرفت.تصاویر و فیلم‌ هایی منتشر می‌د که...

ببینید خود همین موضوع هم به آموزش نیاز دارد. شما اگر به تجربه کشوری مثل ژاپن نگاه کنید، در درس‌هایی که در مدارس این کشور تدریس می‌شود، به بچه‌ها آموزش می‌دهند که وقتی حادثه‌ای رخ می‌دهد، آنها حق ندارند، صحنه‌های نگران‌کننده را منتشر کنند. چرا؟ چون اضافه‌کردن به وحشت جامعه و جامعه را ترساندن، خود بخشی از بحران است. ما این مسائل را آموزش ندادیم و آموزش ندیدیم و به همین فرصت‌های خدمت‌رسانی را بعضا به فرصت‌های مچ‌گیری و انتقام‌گیری تبدیل می‌کنیم.

خواهش می‌کنم به سؤال من جواب بدهید، چون شما مطالبی را که مدنظرتان بود، طرح کردید. اتفاقی که در این ماجرا افتاد، گسترده‌تر از بحث سیل بود؛ حجمی از انتقادها در حال مطرح‌شدن بود که...

بالاخره عده‌ای در ایران مخالف دولت‌اند و از هر فرصتی برای ابراز مخالفت استفاده می‌کنند. آقای روحانی هم به اندازه کافی بهانه به آنها می‌دهد.

فکر می‌کنید که این انتقادها صرفا از باب مخالفت است یا ممکن است هدف دیگری پشت این مخالفت‌ها باشد؟

اینها از نشانه‌های توسعه‌نیافتگی یک جامعه است.

‌این موارد در علل و ریشه‌یابی درست است، اما منظورم این است که این حجم از انتقاد، صرفا نقدی است که ممکن است بخشی از آن وارد باشد.

انتقاد نبود، انتقام است؛ چون در انتخابات نمی‌توانند مردم را قانع کنند که به کاندیدای مورد نظر خود رأی بدهند، از هر فرصتی استفاده می‌کنند که عقده‌گشایی کنند.