ماریا زاخارووا گفت که این موضوع از دستور کار مذاکرات طرف های سوری خارج شده است و این مردم سوریه هستند که باید پس از تدوین قانون اساسی جدید این کشور درباره رهبران آینده خود تصمیم گیری کنند.

اختلافات سیاسی در سال ۲۰۱۲ اوضاع در سوریه را برهم زد و کشورهای غربی با مداخله در امور داخلی این کشور و تحریک مخالفان و تجهیز آنان به انواع سلاح و تجهیزات، زمینه بوجود آمدن گروه های تروریستی همچون داعش را فراهم کردند.

در پی افزایش درگیری های داخلی در سوریه و قدرت گرفتن گروه های تروریستی طی هفت سال اول جنگ، بیش از صدها هزار نفر کشته و میلیون ها تن آواره شدند.

روسیه و ایران از جمله کشورهایی بودند که از روز نخست خواستار حل وفصل بحران سیاسی در سوریه توسط مردم این کشور بدون مداخله کشور های خارجی شدند اما در نهایت با افزایش قدرت گرفتن گروه های تروریستی همچون داعش و گسترش این گروه در خاک سوریه و عراق مجبور شدند برای مقابله جدی با این گروه وارد عمل شده و به کمک دولت های عراق و سوریه آیند.

در ادامه راه ترکیه نیز که از روز نخست خود را حامی مخالفان دولت قانونی سوریه معرفی می کرد با وجود تضاد منافع با ایران و روسیه در سوریه، به این دو کشور پیوست و تروئیکای آستانه شکل گرفت که در نتیجه آن جنگ هشت ساله در سوریه کم کم با تضعیف و نابودی تروریست ها به روزهای پایانی خود رسید.

در طرف دیگر این میدان، آمریکا قرار داشت که در روزهای نخست جنگ داخلی در سوریه، بشار اسد را متهم به استفاده از سلاح های شیمیایی علیه مردم خود کرد و در ادامه دمشق را تهدید کرد که با حمله همه جانبه نظامی ایالات متحده روبرو خواهد شد.

روسیه نیز برای اطمینان جامعه جهانی از نرسیدن سلاح های شیمیایی به دست تروریست ها که هر روز شهرهای دیگری از سوریه را اشغال می کردند، دست به خلع سلاح شیمایی سوریه زد و وقتی با تهدید دوباره آمریکا برای حمله نظامی به این کشور مواجه شد اعلام کرد به عنوان تنها کشوری که در سوریه پایگاه نظامی دارد، از دولت قانونی این کشور در مقابل هرگونه اقدام نظامی خارجی دفاع با تمام توان دفاع خواهد کرد.

آمریکا پس از مواجهه با واکنش متقابل روسیه، به بهانه مبارزه با داعش نیروی نظامی اندکی را در بخشی از سوریه که کردها درآن سکونت داشتند، مستقر کرد و تمام توان خود را بر تجهیز مخالفان دولت سوریه و افزایش هزینه های جنگ روی دست دولت قانونی سوریه گذاشت.

امروز با تلاش های تروئیکای آستانه (ایران، روسیه و ترکیه) پس از گذشت هشت سال بیش از ۹۰ درصد از خاک سوریه از شر گروه های تروریستی تکفیری همچون داعش آزاد شده است اما هنوز تروریست های ضد سوری در ادلب استانی در شمال غربی سوریه و هم مرز با ترکیه مستقر هستند.

ترکیه هر چند که با ایران و روسیه بر سر مبارزه با گروه های تکفیری تروریستی هم نظر است اما معتقد است که باید حقوق مخالفان دولت قانونی سوریه نیز به رسمیت شناخته شود و آنان را از گروه های تروریستی جدا کرد. ترکیه از سوی دیگر بشدت از آمریکا به دلیل حمایت از کردهای سوریه و تجهیز آنان به تسلیحات نظامی انتقاد می کند و آن را زمینه تضعیف یکپارچگی سوریه و کاهش امنیت در مرزهای جنوبی خود می داند.

فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی که هشت سال پیش به بهانه کمک به دمکراتیک شدن سوریه با ارسال تجهیزات نظامی و منابع متنوع به گروه های مخالف زمینه آغاز جنگ بزرگ داخلی و ظهور و بروز گروه های تروریستی همچون داعش در این کشور را فراهم ساختند پس از بروز حملات تروریستی تکفیری در اروپا دچار سرگیجه شدند از این رو تلاش کردند نقش کمتری در تحولات سوریه بازی کنند هر چند که همچنان در مناقشات بزرگ، از آمریکا پیروی می کنند.

در مجموع می توان گفت اوضاع در سوریه کم کم به سمت بازسازی و بهبود اوضاع و بازگشت آوارگان به کشورشان باز می گردد چرا که دیگر صحبت از لزوم خروج نظامیان آمریکایی از سوریه مطرح است هر چند که دیگر کشورهای شکست خورده در سوریه و رژیم صهیونیستی که بیشترین سود را از بحران سوریه برده است برای فرافکنی در افکار عمومی بر لزوم مقابله با ایران در منطقه سخن می گویند.

ترکیه نیز در سوی دیگر میدان در تلاش است آنچنان که می گوید گروه های تروریستی را از مخالفان دولت سوریه در ادلب جدا کند تا مخالفان دولت سوریه نیز فرصت داشته باشند در آینده سیاسی کشور خود نقش آفرینی کنند.

ایران، روسیه و ترکیه در قالب مذاکرات آستانه به عنوان تنها ائتلاف بین المللی موفق درباره سوریه، توانستند گروه های مخالف و موافق دولت قانونی سوریه را گرد هم آورند و زمینه به توافق رسیدن آنان را فراهم کنند.

سازمان ملل متحد نیز با مشاهده روند موفقیت آمیز تلاش های روسیه، ایران و ترکیه درفرمت آستانه از آن حمایت کرد و هم اکنون سران تروئیکای آستانه مذاکرات پیوسته خود را درباره آینده سوریه ادامه می دهند.