وی گفت:«حجاب پدیده‌ای مرکب است و چند عامل در حجاب، کم‌حجابی و بی‌حجابی تاثیر دارد. بنابراین می‌توانیم نتیجه بگیریم که فعالیت‌های دستگاه‌های فرهنگی چون بی‌تاثیر از شرایط عمومی اقتصادی و فرهنگ عمومی به همان معنایی که بیان شد، نیست بنابراین نمی‌توان بی‌حجابی را به طور کامل به عنوان عدم توفیق دستگاه‌های فرهنگی ذکر کرد.»

 معاون آموزش و پژوهش سازمان تبلیغات اسلامی تاکید کرد:«آسیب‌های بی‌حجابی از نظر اجتماعی بسیار بیشتر از این است که عده‌ای از رفتار یک پلیس یا گشتی ناراحت شوند چراکه تاثیرات منفی بی‌حجابی برای جامعه در درازمدت بسیار بیشتر است.»

او با اشاره به برخورد پلیس با بدحجابی ادامه داد: «دستگاه انتظامی و امنیتی کشور مجری قانون یک کشور است. در این کشور قانونی تصویب شده که معنی آن لزوم داشتن حجاب است؛ در این قانون حجاب حداکثری که چادر است مورد توصیه جدی قرار گرفته و بی‌حجابی کامل نفی جدی شده و کم‌حجابی یا آنچه که بدحجابی هم گفته می‌شود مورد نکوهش قرار گرفته است اما به عنوان جرم توسط دستگاه‌های انتظامی و امنیتی قلمداد نمی‌شود.»

معاون آموزش و پژوهش سازمان تبلیغات اسلامی در بخش دیگری از سخنانش گفت:«آنچه که الان دستگاه انتظامی موظف است پیگیری کند، برخورد با بی‌حجابی مطلق است و چون صراحت قانونی درباره برخورد با کم‌حجابی و بدحجابی وجود ندارد بنابراین مورد برخورد قانونی برادران ما در دستگاه نیروی انتظامی قرار نمی‌گیرد و این دستگاه موظف نیست که با بدحجابی برخورد کند بلکه باید باید با بی‌حجابی برخورد کند.»به گفته او، آماری که در خصوص حجاب در سازمان تبلیغات اسلامی وجود دارد، نشان‌دهنده این است که وضعیت عمومی بی‌حجابی بین زنان ایران آنچنان نیست که تصور می‌شود چراکه ترکیب زنان یک شهر را فقط زنانی که در ساعاتی خاص از روز در نقاط خاصی از شهر مانند بازار، پارک یا مترو حضور دارند، تشکیل نمی‌دهد بلکه وقتی آمار گرفته می‌شود بر اساس کل زنانی است که در یک شهر زندگی می‌کنند و در حقیقت این آمار براساس کل زنانی است که در منزل، مدرسه، اداره و مترو حضور دارند. بر اساس این آمار بی‌حجابی آن ‌طور که تصور می‌شود، نیست.