در حالی که ۵ برنامه توسعه ای پیش از پیروزی انقلاب به اجرا درآمده و ششمین برنامه توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در حال اجراست، هنوز ایران نتوانسته است به باشگاه توسعه یافتگان جهان وارد شود.

 

 جایگاه سازمان برنامه و بودجه به عنوان مغز متفکر برنامه‌ریزی نیز همواره بحثی مهم و تاثیرگذار در ساختار سیاسی ایران تلقی می‌شود.

 

سازمان برنامه در عمر هفتاد ساله اش تغییر و تحولات فراوانی را به خود دیده است. این سازمان در سال ۱۳۲۷ راه‌اندازی شد. وظیفه این سازمان، برنامه‌ریزی و نظارت توسعه‌ای و راهبردی نظام اقتصادی و اجتماعی کشور بود، که تحت نظر یک شورای عالی، یک هیئت نظارت و یک مدیرعامل فعالیت می‌نمود. این سازمان در ۱۷ تیر ۱۳۷۹ با سازمان اداری و استخدامی کشور ادغام و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور را تشکیل دادند. سازمان جدید نیز در ۱۸ تیر۱۳۸۶ با ادغام با چند معاونت ریاست‌جمهوری، دو معاونت رئیس‌جمهور که عبارتند بودند از معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی و معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی. برخی این اتفاق را به مثابه انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی می‌دانستند و معتقد بودند تحولاتی که در این سال رخ داد به معنای انحلال این سازمان بود خصوصا که رییس جمهوری وقت، محمود احمدی نژاد با آمریکایی خواندن مبانی تشکیل این سازمان حملات تندی به آن می کرد. وی معتقد بود این سازمان را امریکایی ها پایه گذاشتند وطبیعی است که در راستای اهداف آنان گام بردارد. برخی نقل قول های غیر رسمی در این دوره دلالت بر آن داشت که دولت احمدی‌نژاد خود را متعهد به اجرای برنامه چهارم نمی‌داند.

در ۴ مرداد ۱۳۹۵ و در دولت حسن روحانی، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور مجدداً به دو سازمان برنامه و بودجه و سازمان اداری واستخدامی کشور تجزیه گردید و محمدباقر نوبخت به عنوان رئیس سازمان برنامه و بودجه منصوب گردید.

 عبدالمجید مجیدی، رییس سازمان برنامه در سال ۱۳۵۱ اما در کتاب خاطراتش موضوعی جالب را در خصوص نظر شاه درباره سازمان برنامه بازگو کرده است. وی در پاسخ به این سئوال که " این طور که آقای مهدی سمیعی می گفتند در نشست تخت جمشید، شاه نظر منفی و بدی نسبت به سازمان برنامه، از بالا تا پایین داشت"، گفته است: همیشه داشتند. این نظر منفی همیشه، همیشه نسبت به سازمان برنامه وجود داشت و در تمام مدتی که من در سازمان برنامه بودم این واهمه در ذهنش وجود داشت که کارمندان سازمان برنامه همه کمونیست هستند و هر چه وی می‌گویند قبول نمی کنند. هر جا هم کار خراب می شود تقصیر را گردن او (شاه) می‌اندازند.