بر اساس دکترین فروپاشی تئوریسین‌های غربی از الگوها و آیتم‌هایی مشخص پیروی می‌کنند، یکی از آیتم‌های ثابت این دکترین را می‌توان اینگونه ساده‌نویسی کرد: «چنانچه اقتصاد و معیشت تنها منجر به اردوکشی بخش‌هایی از جامعه شود، می‌توان امیدوار بود که سایر اقشار مردمی نیز در پیروی از موج نارضایتی اقدام به تظاهرات خیابانی کرده و آرام آرام، انقلابی جدید در کشور مورد هدف شکل بگیرد؛ انقلابی که حاکمیت سیاسی قادر به کنترل و مدیریت آن نیست و ناچار است حتی نسبت به خواسته‌های اپوزیسیون داخلی و خارجی نیز انعطاف به خرج دهد.»