عریب الرنتاوی در الخلیج الجدید نوشت:روز پنجشنبه گذشته، دو نشست ورشو و سوچی به کار خود پایان دادند، بدون آنکه حتی یکی از آنها با نتایج قابل ذکری همراه باشد که بتواند راه حلی برای بحرانهای سرگشاده ای که منطقه را به سمت طوفان می برد، بیابد یا اینکه تغییری بنیادین در نردبان اولویتها و نقشه های ائتلافها و قواعد درگیری بین دولتهای منطقه و پایتخت های بین المللی مرتبط، ایجاد کند.

اختلافات بین آمریکا و هم پیمانان غربی اش در خصوص نشست ورشو، مانع از آن شد که این نشست، یک نقشه جامع و ساز و کار مشخصی برای مقابله با ایران داشته باشد.

این در حالی است که پس از سفر نتانیاهو به مسقط، نمی توان دیدار وی با وزیر خارجه عمان، دیگر دیدارهایی که بین مسئولان اسرائیلی و عرب انجام می شود و همچنین نشستن آنها سر یک سفره واحد را به عنوان یک «ایستگاه تاریخی» محسوب کرد که نقطه آغاز ائتلاف برخی اعراب با اسرائیل علیه تهران است.

علاوه بر این، در سوچی هم شاهد پیشرفتی در هیچ از این چهار پرونده مهم نبودیم: منطقه امن شمال شرق سوریه، سرنوشت ادلب و جبهه النصره، اوضاع منبج و اطراف ان، کمیته قانونی و راه حل سیاسی سوریه. در حقیقت، می توان گفت که موضع گیری در مورد این پرونده ها در همان حالت سابق باقی ماند و تنها مساله جدید آنکه طرفها توانستند اختلافات و تنشها بین خود را تا حدی کنترل کنند.

در مجموع، نتیجه دو نشست مذکور آن است که منطقه پوشیده از بحران و درگیریهای سخت، هنوز آماده گزینه امنیت، استقرار و صلح نیست، در حالی که همزمان، امکان و زمینه ایجاد تغییری بین بازیگران مؤثر منطقه ای و بین المللی وجود ندارد.