بلومبرگ نوشت: اکنون فصل انتخابات در اسراییل است و نتانیاهو باوجود نارضایتی فرماندهان نظامی، به اعلام عمومی عملیات‌های روزانه ارتش این (رژیم) علیه ایران و هوادارانش در خاک سوریه می‌پردازد. همچنین این هفته نتانیاهو، ایران را در پاسخ به اظهار امکان حمله به اسراییل، تهدید کرد که در این صورت به کار دولت ایران پایان می‌دهد.

نتانیاهو اغلب در برابر دوربین‌ها با احتیاط سخن می‌گوید. اظهار سخنان خصمانه علیه ایران به زبان عبری در داخل اسراییل، بخشی از گفتمان عادی حزب لیکود است. اما تقاضای جنگ در کنفرانسی که با شعار صلح در خاورمیانه برگزار شده، امری غیرعادی تلقی می‌شود. به همین علت این واژه حذف شد. اما معلوم شد که نیازی به این کار نبود. شاید دولت قبلی آمریکا او را وادار می‌کرد که گفته‌هایش را تصحیح کند اما دولت فعلی آن را تصدیق می‌کند. پومپیو نه تنها از اظهارنظر نتانیاهو انتقاد نکرد، بلکه حتی از جنگ‌طلبی او دفاع کرد. پومپیو در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران درباره اظهارنظر نتانیاهو گفت: «بدون مقابله با ایران نمی‌توان به صلح و ثبات در خاورمیانه دست یافت. جمهوری اسلامی عاملی مخرب در لبنان، سوریه، عراق و یمن است».

دولت ترامپ موضع نزدیکی به اسراییل دارد که معتقد است تنها راه تغییر رفتار ایران، تغییر نظام آن است. نام کنفرانس ورشو هر چه بود، هدف اصلی آن تشکیل یک ائتلاف برای جنگ علیه ایران بود. در ورشو، آمریکا نتانیاهو را به رهبر غیررسمی ائتلاف جنگ علیه ایران تبدیل کرد. این نقشی مخاطره‌آمیز و غیرقابل تقدیر است. چنانکه در سوریه مشخص شده، ترامپ متحدی غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل اعتماد است. او امروز از ایران متنفر است اما مانند کره شمالی ممکن است فردا عاشق ایران شود. در این صورت اسراییل در جبهه جنگ با ایران تنها خواهد ماند. متحدان عربی که نتانیاهو به آنها دل بسته نیز او را ترک می‌کنند و هر یک به دنبال معامله با ایران می‌روند.

حتی در صورت ورود نامحتمل ترامپ به جنگ با ایران، او بازنده این جنگ خواهد بود. جنگ عراق نشان داد که دولت آمریکا بدون پشتوانه افکار عمومی نمی‌تواند پیروز جنگی در خاورمیانه باشد. وقتی اوضاع خراب شود، اسراییل به علت کشاندن آمریکا در جنگی خودخواهانه برای منافع خودش، هدف انتقاد قرار خواهد گرفت. شاید ترامپ فکر می‌کند که اسراییل به تنهایی می‌تواند در نبرد علیه ایران پیروز شود. اگر این‌طور باشد، او در اشتباه است. اسراییل می‌تواند در نبرد هوایی سوریه پیروز شود.

اسراییل حتی برای حرکت به سمت مناطق محل استقرار نیروهای نزدیک به ایران مانند لبنان و غزه نیز از اراده و نیروی انسانی کافی برخوردار نیست. شخصیت ایده‌آل نتانیاهو، وینستون چرچیل است و شاید اکنون خود را در موقعیتی مانند او می‌بیند. اما این نقش در قامت او نمی‌گنجد. اگر او اهداف بزرگ‌تری در سر می‌پروراند، باید قبل از اینکه دولت خودش و جهان را دچار گرفتاری وحشتناکی کند که قادر نخواهد بود تقصیر آن را به گردن مترجمانش بیندازد، بیدار شود.