الجزیره نوشت: در برنامه «فراتر از خبر» شبکه الجزیره، این دو سفر، بویژه در سایه کشمکشهای شدید منطقه ای بررسی شد و کارشناسان به چگونگی تعامل تهران و ریاض با هم پیمانانشان در بیروت پرداختند.

در رابطه با معنای سفر ظریف به لبنان، یوسف دیاب، تحلیلگر سیاسی معتقد است که این سفر برای تقویت نفوذ ایران در لبنان و بخصوص پس از انتخابات پارلمانی که در آن حزب الله-بعنوان بازوی ایران در لبنان- و هم پیمانان آن پیروزی بزرگی را کسب کردند، انجام شد.

وی تاکید کرد که ایران با این سفر تلاش می کند لبنان را بعنوان یکی از میدانهای خود برای معامله با جامعه عربی و بین المللی قرار دهد، اما به نظر نمی رسد که جامعه عربی به ایران اجازه چنین کاری داده و از لبنان چشم پوشی کند، همانطور که سفر فرستاده سعودی برای حمایت از لبنان صورت می گیرد.

در مقابل، فیصل عبدالساتر، روزنامه نگار و تحلیلگر سیاسی، سفر ظریف را خالی از هر گونه نشانه خارجی دانسته و هدف این سفر را تنها رساندن پیام تبریک ایران به دولت جدید لبنان یا پیشنهاد کمک ایران برای حل مشکلات ملت لبنان می داند.

عبدالساتر ضمن دفاع از موضع ایران در قبال لبنان تصریح کرد: ایران در کنار«کرامت لبنان» ایستاد و در جریان جنگ با اسرائیل در سال ۲۰۰۶، کمکهای مسلحانه ای به حزب الله کرد و پس از جنگ نیز از هیچ کمکی برای بازسازی لبنان دریغ نکرد.

وی تاکید کرد که لبنان، ایران را دولتی دشمن نمی داند و آن دوست خطاب می کند، امری که باعث کینه توزی و حسادت برخی دولتهای عربیِ دشمن ایران می شود.

در مقابل، عبدالساتر از دشمن تراشی عربستان در بین خیل عظیمی از مردم لبنان، به دلیل مواضع عداوت آمیزش در رابطه با این کشور صحبت کرد و یکی از این موارد را وفا نکردن سعودیها به وعده هایشان در مورد ارسال سلاح هایی به ارزش میلیاردها دلار به لبنان، دانست؛ این بد عهدی عربستان در حالی صورت گرفت که خود را دولت هم پیمان لبنان می داند.

اما دیاب، در مخالفت با عبدالساتر مدعی شد که ایران، حزب الله را مسلح کرد تا بازوی آن در لبنان باشد. به عقیده این تحلیلگر سیاسی، اگر تهران قصد کمک به لبنان را داشت، باید اقدام به مسلح سازی دولت و حکومت لبنان می کرد.