اینک سؤال این است که در این ۴۰ سال، از آنچه خود طلبیده و اراده کرده‌ایم آیا صیانت و پاسداری نموده‌ایم؟ در این برهه از زمان ، انقلابی که حاصل همدلی، وفاق ملی و همراهی همه آحاد مردم بود و در طول چهل سال گذشته توانسته دستاوردهای بسیار ارزشمندی را برای ملت شریف ایران به ارمغان بیاورد، در مرور و گذر زمان به دلایل بسیار، دچار کاستی‌هایی گردیده که گریزی از پذیرش آنها نیست. چنانچه سعدی شیرین سخن می‌گوید:

از صحبت دوستی برنجم

کاخلاق بدم، حسن نماید

کو دشمن شوخ چشم شفاف

کاخلاق بدم  به من نماید

پر واضح و مبرهن است که باید به دور از تعصبات و خودخواهی‌ها متوجه دشمنی‌ باشیم که با نیت شوم خود هر لحظه ، مشکلات، ایرادات و کاستیها را با بزرگنمایی فوق تصور، منعکس می‌نماید و این ما هستیم که باید بتوانیم با برنامه ریزی دقیق از این تهدیدها، فرصت بسازیم. در این سالها که دشمنان و مخالفین جدی انقلاب از داخل وخارج ، عزمشان در تضعیف اهداف و عملکردهای این نظام جزم بوده و هست، باید بپذیریم که دوستان نادان ، ضربه‌ها را مهلک‌تر زده اند.

 

یادمان رفت که همه بزرگ‌مردان این نظام ، صرفاً به دنبال اعتلای نظام‌مند جمهوری اسلامی ایران و تقویت ایران اسلامی با اهدافی مصلحانه و توسعه‌مند بوده‌اند و این خط‌کشیها و جناح‌بندیها غایت و هدف اصلی نبوده بلکه این جناحبندیها صرفا برای ایجاد یک رقابت سالم و سازنده براساس برنامه‌های ارائه شده توسط جناحها برای نحوه اداره امور کشور بوده تا بتوانیم بواسطه اجرای آن برنامه ها، نظام سربلند اسلامی را به سمت کمال و چشم‌اندازی که مطمع نظر متولیان و طراحان انقلاب بوده است، پیش ببریم ، غافل از آن که در این میانه فرصت‌طلبان ،کاسبان سیاسی و دشمنان خارجی بیکار ننشسته و پیوسته در حال دامن زدن به اختلافات و موج سواری هستند.

 

یادمان رفت که همه اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان و سایر احزاب و سیاسیون، تنها با یک هدف واحد ، سالها هم‌رزم و هم‌سنگر بودند، چرا که همه در برهه‌ای از زمان ادعایی نداشتند و معطوف به یک هدف قلم می‌زدند و قدم می‌زدند و ...

 

در لابه‌لای بحران‌ها و مشکلات، یادمان رفت اگر با مردمی که به خاطر حفظ ارزشها تا پای جان ایستادند، صادق و شفاف عمل کنیم، هیچ قدرتی را یارای شکستن صفوف به هم پیوسته نخواهد بود.

یادمان رفت که اگر افرادی در وسط راه دلگیر یا دچار لغزش شدند و یا به آرمان‌ها ادبار نمودند، این مردم ناظر به صحنه سیاسی سزاوار مواجهه بدون سانسور با واقعیت و حقیقت بودند و چه بسا اگر بصورت جدی و دقیق آسیب‌شناسی میکردیم و نتایج بررسی‌ها را با دقت دنبال می‌کردیم و فریاد تریبون‌های معترض و حتی دشمنان مغرض را می‌شنیدیم، به راحتی می‌توانستیم اکنون به اصلاح وضع موجود بپردازیم . گاهی لازم است حرکت نکنیم، بایستیم و فقط بررسی کنیم که به کجا می‌رویم.

 

گاهی یادمان رفت انقلابی که سالهای سال دوام آورده، سزاوار بی‌توجهی، اتلاف وقت، دفع مخالفین، حذف و حصر معترضین نیست. چه زود یادمان رفت که مقام معظم رهبری در هشداری جدی فرمودند: «جذب حداکثری و دفع حداقلی.» یادمان رفت که اکثریت مخالفین و معترضین در طول سالها به بهانه فاصله گرفتن خط‌مشیها با اهداف و اصول اولیه انقلاب شکل گرفتند و تکثیر شدند.

متاسفم که بگویم : وضعیت فعلی معیشت فرهنگیان بسیار اسفناک و در شان نظام اسلامی نیست و وضعیت بودجه‌ی نهاد آموزش و پرورش هم بسیار ناکافیست و این موضوع زنگ خطری بسیار بزرگ برای کشوریست که با مهجوریت متولیان تعلیم و تربیت آن در طی چهار دهه مدیریت پس از انقلاب، نه تنها آموزش و پرورش بلکه کل فرهنگ کشور را با چالش های جدی مواجه کرده اند و با تحقیق اعلام می نمایم که تنهاترین راه حل  مسائل، مشکلات و موضوعات مبتلابه آموزش وپرورش و فرهنگیان کشور این است که حل این مسائل به اولویت اصلی در برنامه های کاری کوتاه مدت و بلند مدت همه نهادهای موثر و مسئولانی که دل در گرو این ملک و ملت دارند تبدیل شود و امیدواریم مسئولان امر در چهلمین سالگرد عمر پر برکت انقلاب اسلامی با ایجاد یک عزم ملی برای نجات این نهاد انسان ساز و فرهنگیان فرهیخته طرحی نو در اندازند.

 

این روزها همچنان امیدی نسبت به کسانی وجود دارد که به استمرار اصلاح طلبی در همین نظام نظر دارند و قاطبه ملت به دنبال هیچ آلترناتیو دیگری نیستند. هنوز هم امید به مدینه فاضله‌ای دارند که در سایه تحقق اصول حقیقی دین مبین اسلام و فرهنگ غنی ایرانی جامه عمل خواهد پوشید. بیایید چشمان منتظر ملت را در آستانه چهلمین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی به دریچه‌ای نو نوید دهیم و میثاق ببندیم و اعلام کنیم که اجازه نخواهیم داد برچسب دانایی ، ما را از نادانی‌ها ، نابخردی‌ها ، دوستی‌های تهی از دانایی ، غافل نماید و نگذاریم از طریق دوستان نادان و چاپلوس خود تیشه به ریشه اصول و آرمان‌های انقلاب زده شود. ایمان داشته باشیم که هنوز می‌شود و ما می‌توانیم به آرمان های اصیل انقلاب برسیم، اگر اصلاحات و اصلاح طلبی را به معنای واقعی کلمه ، به دور از منافع شخصی و گروهی ، با اتحاد و انسجام کامل قانونی و صادقانه دنبال نماییم.

خدا کند که برآید مراد و مقصودم

که نیست در سر من ، جز هوای استکمال

 

* دبیر کل حزب مجمع فرهنگیان ایران اسلامی