هرچند علم‌الهدی آن‌روز که دامادش برای چند رای بیشتر دست بر شانه‌های تتلو گذاشت و از موسیقی زیرزمینی‌اش تعریف می‌کرد سکوت کرده بود، اما امروز خبرگزاری فارس به نقل از او نوشته است: «عناصری که در موسیقی زیرزمینی فعال هستند آنقدر از آن راه درآمد دارند و به آن ابتذال عادت کرده‌اند که اگر به آن‌ها بگویید، کنسرت در مشهد نه تنها جایز بلکه واجب هم شده تمایلی به آن نشان نمی‌دهند.»

امتداد نوشت: او مدعی شده که صحبت‌هایش «درباره موسیقی هیچ وقت کامل منتشر نشده» و به عبارت دیگر معتقد است که نظراتش برای جامعه ناشناخته و یا تحریف شده است. امام جمعه مشهد تاکید می‌کند که موسیقی را هنر می‌داند اما «ابتذال حرام است».

علم‌الهدی‌ مدعی شده که در ۱۴ سال گذشته، سطح آموزشگاه‌ها در مشهد افزایش داشته و او با اصل هنر موسیقی مخالف نیست. اما امام جمعه مشهد ادعای جالب‌تری هم مطرح می‌کند و آن تقسیم‌بندی موسیقی‌ها به سبک خودش است. او گفته است: «کنسرت‌هایی که در مشهد جلوگیری شد، کنسرت‌های تهرانی و غیربومی بوده است.»‌

این درحالی است که امام جمعه مشهد فراموش کرده که پیشتر گفته بود اساسا با کنسرت مخالف است، نه کنسرت تهرانی و غیرتهرانی. او گفته بود: «‌کنسرت در ایران با ابتذال همراه است و در مشهد بی‌حرمتی و جسارت به امام رضا(ع) است.»

علم‌الهدی همچنین در یکی از نمازجمعه‌ها استدلالی که برای حرام بودن موسیقی آورده، میگساری ناصرالدین شاه است. او گفته بود: ‌سخن از موسیقی که می‌شود، می‌گویند موسیقی مقامی و موسیقی ایرانی درحالی‌که موسیقی مقامی موسیقی‌ای بوده که ناصرالدین‌شاه از شب تا صبح با میگساری با آن سر می‌کرده و این موسیقی که قبلا همه آن را حرام می‌دانستند و حالا حلال شده است!

امام جمعه مشهد که امروز موسیقی «تهرانی» را مبتذل می‌داند، پیشتر گفته بود: «‌عده‌ای موسیقی ایرانی را درست و موسیقی خارجی را باطل می‌دانند، این مسئله صحیح نیست چراکه در برخی موارد موسیقی خارجی از بسیاری از موسیقی‌های داخلی‌مان بهتر است.»

اظهارات علم‌الهدی در مورد موسیقی زیرزمینی در حالی مطرح می‌شود که تتلو هنگام بازگشت از دیدار با رئیسی به هوادارانش گفت که «کنسرت در راه است». او از رئیسی قول گرفته بود که اولین کنسرت را بعد از ریاست جمهوری وی برگزار کند. اما نه تنها این اتفاق نیفتاد، بلکه سرخوردگی‌هایی که از همین جهت برای امیرحسین مقصودلو ایجاد شد منجر به خروج او از کشور و سپس فحاشی و اهانت به مقدسات شد.

با این حال باید همین مقدار تغییر را در آیت‌الله علم‌الهدی قدر دانست. تغییری که نشان می‌دهد آن تفکر آنقدر بسته بود که حتی خود او نیز حاضر نیست از آن دفاع کند.