محمد نبی حبیبی از ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۶ (۴۴ ماه) شهردار تهران بود.

✔ حبیبی مدیر عاملی پست جمهوری اسلامی، ریاست سازمان هواپیمایی کشوری، قائم مقامی بنیاد مستضعفان و جانبازان را برعهده داشت و استاندار خراسان، فارس و تهران بود. وی در سال ۱۳۷۲ به مؤتلفه پیوست و از سال ۱۳۸۲ تاکنون دبیرکلی این حزب را برعهده دارد.

✔ وی به دعوت علی اکبر ناطق نوری وزیر کشور از استانداری تهران به شهرداری آمد.

✔ مؤتلفه در این دوره، از تهران، بادامچیان را روانه مجلس کرده بود و حبیب‌الله عسگراولادی هم وزیر بازرگانی بود. آن سال‌ها اوج حضور مؤتلفه در سیاست بود.

✔ در این دوران تهران بیش از ۶۰ بار بمباران شده بود و سایه جنگ همچنان بر سر کلانشهر تهران وجود داشت و مانع از بسیاری از فعالیت های عمرانی می شد.

مهمترین اقدامات

✔ تا پیش از آمدن حبیبی، خبر چندانی از سفرهای خارجی شهردار تهران نبود. اما حبیبی به پاکستان، ایتالیا و بل‍ژیک و چند کشور دیگر سفر کرد.

✔ خیابان بخارست سال آخر شهرداری حبیبی به احمد قصیر تغییر نام داد که حواشی بسیاری داشت.

شهرداری تهران در این دوره بالای ٢,٥ ‌میلیارد بدهی به دولت داشت و از حبیبی به عنوان یکی از اولین بدهکاران شهرداری به دولت نام می برند.

✔ در دوره او بحث مترو و خط ویژه اتوبوس به صورت جدی تر مطرح و تاحدودی عملیاتی شد.

✔ در مرداد سال ۶۶ سیلی در شمال تهران جاری شد و ارتفاع آب در کانال گلاب‌ دره به ۱۴ متر هم رسیده بود. مخالفان سیاسی شهردار به دنبال گرفتن اشکال به شهرداری در جریان آن اتفاق بودند و با توجه به اینکه در جریان این سیل چند نفر نیز کشته شدند، در ابتدا تمام اشکال را به مدیریت شهری وارد کردند. حبیبی نیز کمبود اعتبارات، قابل پیش بینی نبود این سیل و وظیفه مستقیم نبودن شهرداری را به همواره درباره این سیل مطرح کرده است.

✔ حبیبی به دلیل همین انتقادها در سال ۶۶ از سوی محتشمی پور وزیر کشور عزل شد. هاشمی در خاطرات خود درباره عزل حبیبی نوشته است: ظهر آقای [محمد نبی] حبیبی شهردار معزول تهران آمد. از اقدام و اظهارات وزیر کشور در مورد عزل ایشان گله مند بود.