نظم،تلاش،کوشش. این ها توصیفاتی است که ما از ژاپنی ها در ذهن داریم.ژاپنی که برای ما مصداق بارز برنامه ریزی و پیشرفت است،اگر به تاریخ فوتبالش نگاه کنیم تا دهه ۹۰ میلادی هیچ حرفی برای گفتن ندارد اما پس از آن به لطف یک هدف گذاری بلندمدت و دقیق توانستند خیلی سریع به بام فوتبال آسیا برسند.

ژاپنی که امروز در نیمه نهایی آسیا حاضر است،تا سال 1988 اصلا طعم حضور در این رقابت ها را نچشیده بود اما نکته جالب اینجاست که آن ها در دومین حضور خود در 1992 توانستند اولین قهرمانی خود در این رقابت ها را جشن بگیرند.

ژاپنی که با یک تلاش همگانی و الهام بخشی همه جانبه که کارتون معروف فوتبالیست ها و ستاره های تخیلی اش نظیر سوباسا و کاکرو هم بخش غیرقابل انکار آن بود،توانست با سرعت جت تمام غول های سنتی آسیا را پشت سر بگذارد و پس از آن در 1998 برای اولین بار طعم حضور در رقابت های جام جهانی را هم بچشد و با حضور مکرر در این رقابت ها و البته قهرمانی های پر تعداد در جام ملت ها طی سالیان گذشته، به یکی از پر افتخارترین تیم های قاره کهن بدل شود.

ژاپنی که تا همین 21 سال پیش به جام جهانی راه نیافته بود، حالا 6 دوره پیاپی است که در این رقابت ها حضور دارد و بارها هم طعم صعود از گروه را چشیده.همین مورد به خوبی جایگاه والای هدف و برنامه ریزی را در فوتبال این کشور نشان می دهد.آن ها که همین چندماه پیش در رقابت های جام جهانی 2018 خوش درخشیدند، حالا در جام ملت های 2019 هم استراتژی خاص خود را در پیش گرفته اند.پس از عملکرد چشم نواز سامورایی ها در روسیه که با صعود آن ها به دور بعدی بازی ها هم همراه شد، ژاپنی ها استارت یک تغییر نسل را زدند. تغییر نسلی که در آن ستاره هایی نظیر اوکازاکی،کیسوکه هوندا و کاگاوا که همه در اروپا بازی می کردند و کنار رفتند و تعدادی بازیکن جوان جای آن ها را گرفتند.نسل جوانی که حالا تورنمنت جام ملت های 2019 برایشان به یک تورنمنت تمرینی عالی تبدیل شده تا آب دیده شوند و با کسب تجربه بیشتر، به سوی هدف مهم تر یعنی جام جهانی 2022 قدم بردارند.جام جهانی ای که قطعا می توانیم از الان نام ژاپن را به عنوان یکی از تیم های حاضر در آن بنویسیم.ضمن اینکه نباید فراموش کرد که ژاپن در تابستان پیش رو باید در رقابت های کوپا آمه ریکای 2019 هم به عنوان یکی از تیم های مهمان حضور یابد.رقابت هایی که ژاپنی ها حتما حرف های زیادی در آن خواهند داشت.

ژاپن اما با همه این تغییرات حالا خود را به جمع 4 تیم برتر قاره آسیا رسانده.ژاپنی که قطعا خیلی ها انتظار نداشتند به این راحتی بیاید و در نیمه نهایی حاضر باشد.اما آن ها علی رغم تغییر نسل و حتی تغییر سبک بازی، حالا خود را در آستانه رسیدن به فینال این رقابت ها می بینند.به نظر می آید که تیم جوان شده ژاپن تا همینجا هم وظیفه خود را به خوبی انجام داده و در جدال برابر ایران فشار چندانی را روی خود حس نمی کند و حتما با آرامش بیشتری به بازی خواهند پرداخت.

ژاپن 2019،ترسناک‌تر از ژاپن 2018

تیمی که امروز می خواهد در مقابل ایران صف آرایی کند،به مراتب خطرناک تر از تیمی است که در جام جهانی 2018 دیدیم. ژاپن 2018 تیمی بود سراسر هجومی که گویی به ارائه فوتبال زیبا تعهد داشت. ژاپنی که بلژیک و کلمبیا را هم در فاز هجومی به چالش کشید اما در خط دفاع ضعیف بود و همین عدم تمرکز در عقب زمین باعث شد تا آن ها برد مقابل بلژیک را از دست بدهند. این ژاپن اما تیمی به شدت نتیجه گراست که چندان علاقه ای به ارائه فوتبال زیبا و تهاجمی ندارد. آن ها برای کسب پیروزی حاضرند حتی 75 درصد مالکیت توپ را به عربستان بدهند تا از دروازه شان دفاع کنند یا وقتی از ویتنام پیش می افتند عقب می کشند و حدودا یک نیمه به اداره کردن بازی می پردازند.

ژاپنی ها روی ضربات شروع مجدد مثل کرنرها برنامه دارند و بسیار خطرناک هستند.آن ها ثابت کرده اند که اگر گل جلو بیفتند،پارک کردن اتوبوس اصلی ترین برنامه آن هاست و این چیزیست که برای تیم ملی بسیار خطرناک است. با این حال نباید فراموش کرد که ایران از هرلحاظ تیم بهتری است و ما همانطور که توانستیم عمان و چین را با اقتدار از مقابل برداریم،در رقابت با ژاپن هم می توانیم همین کار را بکنیم.شاید کلید این اتفاق همان گل اول زود هنگامی باشد که در دو بازی قبلی کار ما را برای رسیدن به مرحله بعد آسان کرد.