متن این یادداشت که در اختیار «انتخاب» قرار گرفته، به شرح زیر است:

بسمه تعالی

لقب فرمانده صلح، برای آیت الله هاشمی رفسنجانی عنوان گویا و شفافی است، کمتر کسی مانند ایشان از جنگ متنفر و جویای صلح بود اما این صلح طلبی و صلح دوستی در قاموس هاشمی، فرسنگها با ترس، ذلت و واداگی فاصله داشت.

ایشان در شروع نهضت و دوران مبارزه تحت تاثیر امام خمینی ، به فدائیان اسلام و شهید نواب صفوی علاقه فراوانی داشت و به دلیل ارتباطاتش با مبارزین، در خطرات زیادی بود که به تعبیر خود ایشان انتظار داشت در این راه ظرف دوسال به شهادت برسد

در ترور نیز ایشان هدف دو گلوله قرار گرفت و با فدارکاری همسرشان، خاتم عفت مرعشی آیت الله هاشمی رفسنجانی برای انقلاب وامام حفظ شد، حضور در جبهه و خط مقدم جنگ برای ایفای مسئولیتهای فرماندهی جنگ و جانشینی فرماندهی کل قوا، حضوری شجاعانه ، بدون تکلف وریا بود که بارها وبارها در خطرناک ترین صحنه های جنگ رخ داد و فرماندهان نظامی از ایشان بارها می خواستند که برای حفظ امنیت به پشت جبهه بروند اما ایشان حضور در خط مقدم را ترجیح می داد.

با این شجاعت آیت الله هاشمی رفسنجانی ، هیچگاه مایل به تداوم خونریزی وبرادرکشی میان دو ملت مسلمان ایران وعراق نبود، ایشان در غم از دست دادن جوانان وطن می گریست وبرای کشته شدن سربازان عراقی نیز که با اجبار توسط حکومت صدام به جبهه آورده شده بودند ، اندوهگین بود و بهمین خاطر از ابتدای برعهده گرفتن مسئولیت فرماندهی جنگ که از سال ۱۳۶۲توسط امام خمینی به ایشان محول شد، در پی صلحی شرافتمندانه، سرافرازانه وتامین کننده منافع اساسی ایران بود و سرانجام با عملیاتهای پیروزمندانه والفجر هشت وکربلای ۵ ، بسترهای این صلح وتصویب قطعنامه ۵۹۸ حاصل آمد و برای پذیرش قطعنامه آیت الله هاشمی رفسنجانی، حتی جان خود را به امام خمینی پیشکش کرد اما امام خمینی خود به تنهایی و با شجاعت این تصمیم سخت وتاریخی برای ایران اتخاذ کرد.

آیت الله هاشمی رفسنجانی روز آزادگی اسرای ایرانی از زندانهای صدام را ، شیرین ترین روز زندگی خود توصیف می کرد و همواره معتقد بود قوای نظامی ، صنایع دفاعی و توانمندی های نظامی کشور را باید در مسیر بازدارندگی دشمنان وتامین امنیت ایران تقویت نمود.

آیت الله هاشمی رفسنجانی، سیاستمداری بود که صلح با عزت را از درون سخت ترین لحظات و دوره های جنگ ، پدید آورد تا امروز ما شاهد به ثمر نشستن بسیاری از نهالهایی باشیم که در مسیر رشد وشکوفایی کشور در دوران ایشان جوانه زد.

امروز اهدای این لوح ارزشمند از سوی کنگره سربازان صلح، نشان دهنده قدرشناسی و لطف کهنه سربازان به فرمانده ای است که اگرچه خودش دیگر درمیان ما نیست، اما صلح عزتمندانه که برای ایران به ارمغان آورد، برای این ملت همچنان پایدار است.