واشنگتن پست گزارش داد، درباره حضور ترامپ در اجلاس اخیر گروه ۲۰ در پایتخت آرژانتین نوشت: "توافق ترامپ با شی جینپینگ  ‌، رییس جمهور چین چیزی بیش از یک توافق برای ادامه گفت‌وگو نبود. ترامپ قبول کرد تعرفه‌های تجاری علیه چین را تا ۹۰ روز افزایش ندهد و شی جینپینگ متعهد به خرید بیشتر کالاهای آمریکایی شد ــ اما بدون هیچ گونه تعیین اهداف عددی و آماری مشخص؛ همچون وعده  کره شمالی برای خلع سلاح هسته‌ای به هر نحو و در زمانی در آینده. بیانیه‌های دو کشور بعد از اجلاس نشان داد که آنها حتی بر سر آن چه که توافق کرده‌اند موافقت نداشته‌اند. به عنوان مثال در بیانیه چین اشاره‌ای به مذاکرات ۹۰ روزه نشد.

اما دست کم ترامپ لحظات جنجال برانگیزی نظیر زمانی که اجلاس گروه هفت در کبک در ماه ژوئن را زودتر ترک کرد و از امضای بیانیه سر باز زد یا هنگامی که در هلسینکی در ماه ژوئیه در دیدار با ولادیمیر پوتین ، رییس جمهوری روسیه مثل نوکر او رفتار کرد، نداشت.

ترامپ حتی در بوئنوس آیرس خودش را متمایز کرد؛ زمانی که اظهار نظرهای مناسبی درباره مرگ جورج اچ دبلیو بوش ایراد کرد به جای این که به خصومتش با خانواده‌ بوش ادامه‌ دهد. برای  ترامپ چنین خوش رفتاریهای انسان دوستانه‌ای عادی نیست. با در نظر گرفتن این که او بعد از مرگ جان مک‌کین رفتاری از روی بی‌اعتنایی نشان داد این خبر بزرگی است، بنابراین یک فاجعه رفع شده است.

اما در هر حال در این نشست دستاورد چندانی حاصل نشد. نشانه‌ای در خصوص این که ترامپ بخواهد محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان را از بابت قتل جمال خاشقجی پاسخگو کند یا اقدامی برای مقابله با تهدید چین یا روسیه انجام دهد، وجود نداشت. دو ماه از قتل خاشقجی در استانبول و یک هفته‌ از توقیف کشتی‌های اوکراینی توسط روسیه در تنگه کرچ می گذرد، اما مسئولان این جرایم هیچ هزینه‌ای نداده‌اند.

در اجلاس گروه ۲۰ تصویر مهم آن جا بود که محمد بن سلمان و پوتین دستاهایشان را به هم کوبیدند، خندیدند و لبخند زدند. 

خودداری ترامپ از دیدار با پوتین به صورت رسمی در اجلاس گروه ۲۰ اقدامی است که به سختی می‌تواند از یاد این رییس جمهور قدرتمند روسیه برود. دیدار این دو سر میز شام صورت گرفت، لغو این دیدار آن هم از سوی ترامپ روایتگر ضعف آمریکا است  که پوتین را برای جسارت هر چه‌ بیشتر تشویق می‌کند.

به همین ترتیب رد گزارش سنا و انکار وجود مدارک قاطع از  دست داشتن محمد بن سلمان در قتل جمال خاشقجی این پیام را می‌دهد که ترامپ برای پاسخگو کردن هم پیمانش به اندازه کافی قاطع نیست.

ولیعهد عربستان با صمیمی شدن با پوتین و  تاکید بر ادامه تلاش برای خرید سامانه دفاع هوایی S۴۰۰ از روسیه به رغم مخالفت‌های آمریکا بی احترامی به واشنگتن بود. او حتی یکی از توجیهات ترامپ برای  همراهی کردنش با محمد بن سلمان یعنی مقابله با ایران را هم ضعیف کرد، چرا که روسیه هم پیمان اصلی ایران است. پوتین به نوبه خود ترامپ را مسخره کرد. آن جا که گفت‌ "دو قایق کوچک هدیه داده شده از سوی آمریکا به اوکراین حتی نتوانستند از تنگه کرچ بگذرند" (گزارش شد که این کشتی ها عملا توسط آمریکا داده نشده بودند).

مستبدان جهان به ‌این‌ ترتیب به آمریکا می‌خندند و ترامپ به آنها اجازه می‌دهد تا به کارشان ادامه دهند.

با این حال اما  کار می‌توانست  حتی از این بدتر باشد و اغلب هم با وجود ترامپ بدتر بوده است. معجزه بوئنوس آیرس آن چه که ترامپ انجام داد یا گفت‌ نبود ،‌ بلکه این بود که اصلا او چطور با رسوایی هایی که ریاست جمهوری‌اش را تهدید کرده است به عنوان رییس جمهور  کارکرد دارد. تنها در هفته‌ گذشته ما فهمیدیم جروم پورسی ، تئوری پرداز توطئه و حامی راست گراها به راجر استون، دوست ترامپ مساله دزدیدن ایمیل‌های کمپین‌های هیلاری کلینتون توسط روس‌ها در زمانی خیلی قبل تر از انتشار آنها را اطلاع داد و این که روز بعد استون با ترامپ صحبت کرد. ما هم همچنین متوجه شدیم که ترامپ روی انعقاد توافقی با روسیه برای ساخت برجش در مسکو در زمانی که در سال ۲۰۱۶ در کمپین مقدماتی جمهوری خواهان پیروز شد کار می کرده است. مدارک مربوط به هم دست بودن ترامپ با روسیه و مدارک اتهام او در مورد مانع تراشی عدالت  قوی‌تر می‌شوند.

تعجبی نیست که ترامپ در بوئنوس آیرس این قدر حواس پرت بود یا مجبور شد چند نشستش را لغو کند. او که به ندرت قادر به انجام وظایفش در بهترین زمان ریاست جمهوری‌اش است اکنون  نسبت به بقای سیاسی خود دغدغه‌ دارد و این بقا مطمئن به نظر نمی رسد."