اینکه چرا برخی از مدیران حاضر نیستند پس از سال ها حضور در مناصب مدیریتی دل از میز و صندلی‌های خود بکنند و با تعظیم برابر قانون به ادعاهای چند ساله خود مبنی بر التزام به قانون جامه عمل بپوشانند نه تنها مایه تعجب که مایه تاسف است.

در شرایطی که کشور با معضل بیکاری دست و پنجه نرم می‌کند و بسیاری از جوانان تحصیلکرده و با انگیزه بدنبال یافتن شغل و نشان دادن توانایی‌های خود هستند، اما برخی افراد از جمله در ورزش کشور تا جایی سال‌ها حضور در عرصه های مختلف مدیریت به زبان‌شان مزه کرده که ظاهرا قانون هم به سختی توان کندن آنها را از میز و صندلی‌هایشان ندارد و این قبیل افراد به زعم خود تا حدی شیفته خدمت به مردم و نه کسب منافع مادی هستند که با وجود تاکید قانون باز هم البته به زعم خود می‌خواهند در سنگر خدمت آن هم فقط در عرصه مدیریت به ورزش کشور خدمت کنند.

بر اساس اساسنامه فدراسیون‌های ورزشی که وجه مشترک تمامی فدراسیون‌ها به غیر از فوتبال، کشتی و قایقرانی است، قانون جدید منع ادامه فعالیت بازنشستگان شامل اعضای هیات رییسه فدراسیون‌ها که شامل رییس، نایب رییس، دبیر، خزانه‌دار، کارشناس خبره ورزشی و 4 نفر پیشنهادی رییس فدراسیون با تایید وزارت ورزش است، می‌شود و این افراد در صورت بازنشستگی نمی‌توانند به فعالیت خود در این پست‌ها ادامه دهند.

اما در حالی که ورزش ایران نیز همانند سایر بخش‌ها درگیر اجرایی شدن این قانون همراه با نظارت و تاکید نهادهای نظارتی است، نه تنها برخی از روسای فدراسیون‌ها بلکه اعضای هیات رییسه برخی فدراسیون‌ها نیز به هر شکل ممکن به دنبال ادامه حضور در سمت‌های خود هستند.

اما اتفاق غیر منتظره دیگر درباره انتصاب اخیر در فدراسیون جودو است، در جایی که سردار محمد درخشان رییس سابق فدراسیون جودو ماه گذشته بدلیل بازنشستگی مجبور به استعفا از ریاست فدراسیون جودو شد اما بلافاصله و پس از تنها ۲ روز توسط سرپرست فدراسیون به عنوان نایب رییسی این فدراسیون منصوب شد تا در قبال سکوت مسئولان وزارت ورزش شاهد یک اقدام غیرقانونی محرز باشیم.

امید است مسئولانی که قانون منع ادامه فعالیت بازنشستگان شامل حالشان می‌شود بدون حاشیه از سمت‌های خود کنار بروند و راه را برای ورود افراد دیگر به چرخه مدیریت ورزش باز کنند.