کارلوس کی‌روش روز یک‌شنبه در تمرین تیم ملی حاضر نبود. وقتی کنفرانس مطبوعاتی او تمام شد، به محل تمرین نرفت بلکه ایستاد و با خبرنگاران حرف زد. حرف‌ها اینقدر زیاد بود که کسی نفهمید کی تمرین تیم ملی تمام شد و کی بازیکنان به ساختمان پک رفتند. کارلوس خیلی چیزها گفت. از خیلی مسائل حرف زد. اتفاقات زیادی را شکافت و دست به افشاگری زد ولی هیچ‌کدام از حرف‌هایش برای نوشتن نبود. او گفت: تا کسانی که سر مسائل مختلف به کارش ایراد گرفته‌اند، روشن شوند و در جریان قرار بگیرند. بعد از اینکه به کی‌روش گفتیم آیا سابقه داشته در تمرین تیمش غایب باشد، چون یادمان نمی‌آید یک جلسه هم در تمرین تیم ملی شرکت نکرده باشد، گفت: «راستش برای اولین بار است که در یک جلسه تمرینی حاضر نمی‌شوم. می‌دانید چرا؟ چون احساس کردم اگر پیش شما باشم مهمتر است.» او برای‌مان تعریف کرد که چند بار پیش آمده که مشکل داشته و حتی کارش به بیمارستان کشیده ولی با همان حال خراب به محل تمرین رفته است. او به سال‌های حضورش در منچستریونایتد اشاره کرد و گفت: «یک بار به خاطر بیماری در بیمارستان بستری بودم. پزشکان به من سرم زده بودند ولی، چون باید به تمرین منچستر می‌رفتم، با اینکه سرم داشتم و دستم هم خونی بود به محل تمرین رفتم تا حاضر باشم. فرگوسن وقتی من را دید، گفت: با این وضع چرا آمده‌ای سر تمرین؟ به خانه برو و استراحت کن ولی گفتم دوست دارم کنار تیم باشم.» او در زمان حضور در تیم ملی هم چند بار با وجود اینکه حال و روز خوشی نداشت، در تمرین حاضر شد. مثلاً یادمان هست در یک اردوی تمرینی کی‌روش با وجود درد شدید، چند قرص خورده بود تا بتواند در تمرین حاضر باشد و خودش کار تیم را زیر نظر بگیرد. کی‌روش اعتقاد دارد سرمربی به عنوان رهبر تیم باید در تمام جلسات تمرینی حاضر باشد چراکه اگر نباشد ممکن است بازیکنان کار را شل بگیرند و آن گونه که باید تمرین نکنند.