«مایلز هانیگ» نامزد حزب سبز در انتخابات سال ۲۰۱۶ کنگره آمریکا از مریلند، درباره نتایج انتخابات میان دوره ای کنگره در گفت وگو با خبرنگار ایرنا افزود: این نتیجه تا حدی قابل انتظار بود اما «موج آبی» دمکرات ها هم به سونامی تبدیل نشد، هرچند کم اهمیت نیز نبود.

انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا برای تعیین ٣٥ کرسی سنا و ٤٣٥ کرسی مجلس نمایندگان روز سه شنبه ١٥ آبان ماه برگزار شد.

با شمارش آرا تا کنون جمهوریخواهان با تصاحب ٢ کرسی دمکرات ها در مجلس سنا، اکثریت ٥٢ کرسی را از آن خود کرده و تعداد دمکرات ها را به ٤٦ کرسی رسانده اند.

البته شمارش آرا در ایالت های فلوریدا، آریزونا و می سی سی پی هنوز نهائی نشده است.

در فلوریدا بروز اختلاف نظر میان دو نامزد جمهوریخواه و دمکرات بر سر شمارش آرا مربوط به رای دهندگانی که از طریق پست رای خود را ارسال کرده اند، منجر به ارایه دادخواست متقابل به دادگاه و شمارش دوباره آرا به صورت ماشینی و دستی شده است و پیش بینی می شود به زودی نتیجه نهایی اعلام شود.

در آریزونا نامزد دمکرات از نامزد جمهوریخواه با اعلام آرا از برخی حوزه ها در بعد از ظهر شنبه پیش افتاده و تنها نزدیک به ۱۵ درصد آرا برای شمارش باقی مانده است.

اما در می سی سی پی به دلیل به حد نصاب نرسیدن آرای نامزد جمهوریخواه، رای گیری به دور دوم و در تاریخ ٢٧ نوامبر کشیده شد.

وضعیت در مجلس نمایندگان اما به گونه ای دیگر است.

دمکرات ها ٣١ کرسی را از تصاحب جمهوریخواهان خارج کردند و پس از هشت سال، کنترل این مجلس را با ٢٢٦ کرسی در برابر ١٩٨ جمهوریخواه، به دست گرفتند.

اگرچه اکثریت جمهوریخواهان در سنا کار را برای ترامپ به خصوص در معرفی نامزدهای مناصب دولتی که پس از حدود دو سال همچنان خالی است یا تغییرات کابینه آسانتر می کند اما اکثریت دمکرات ها در مجلس نمایندگان که با بیشتر سیاست های داخلی امریکا همچون مهاجرت، بیمه درمانی، کاهش مالیات و بودجه مشکل دارند، مسیر حرکت ترامپ را با موانع زیادی مواجه خواهند کرد.

پیش بینی می شود در موضوعات خاص سیاست خارجی همچون ارتباط با روسیه، چین، کره شمالی و ادامه فروش سلاح به سعودی و برجام هم چالش هایی برای ترامپ ایجاد شود و در این میان همراهی برخی چهره های جمهوریخواه هم دور از انتظار نیست.

هانیگ با انتقاد از نظام انتخاباتی آمریکا و انحصار سیاسی و مالی دو حزب دمکرات و جمهوریخواه بر فرایند انتخابات ادامه داد: بیش از نیمی از آمریکایی هایی که برای شرکت در انتخابات ثبت نام می کنند (برای رای دادن) ، بدون وابستگی حزبی یا بین دو حزب اصلی تقسیم می شوند و حدود نیمی از رای دهندگان واجد شرایط حتی ثبت نام هم نمی کنند تا رای دهند. این نشان می دهد که تا چه اندازه صداهای دیگر در نظام انتخاباتی ما به حاشیه رفته است.

**حذف شرارت آمیز جریان سوم

این عضو پیشین حزب سبز آمریکا، جمهوریخواهان و دمکرات ها را به انحصار طلبی در سیاست آمریکا متهم کرد و گفت: حتی اگر حزب سومی در ایالت های آمریکا به چشم بخورد، قدرت آن در رقابت های انتخاباتی ناچیز خواهد بود چراکه اساسا تا زمانی که دمکرات ها یا جمهوری خواهان نظام انتخاباتی کشور را کنترل می کنند، جریان سوم جایگاه و صدایی نخواهند داشت.

هانیگ افزود: ما حتی در این سیستم دو حزبی می بینیم که چگونه در مناطق و ایالت هایی که یکی از دو حزب مسلط است و روند کامل انتخابات را تحت کنترل دارد، با تمام روش های شرارت آمیز و غیر دمکراتیک در صدد حذف طرف مقابل بر می آید. در این وضعیت، تکلیف جریان ها و اشخاص وابسته به یک حزب سوم مشخص است.

وی ادامه داد: در ایالت جورجیا، ناظر انتخاباتی که رای گیری انتخابات میان دوره ای کنگره را مدیریت می کند، خودش نامزد سمت فرمانداری در همان انتخابات بود. او تمام توان خود را برای پایمال کردن آرای دمکرات ها به کار برد. بنابراین، در چنین فضایی شانس افراد و گروه های سوم برای پیروزی نزدیک به صفر است.

این نامزد سابق انتخابات کنگره از مریلند خاطر نشان کرد: به دلیل قوانینی که توسط هر دو حزب ایجاد شده، بسیار دشوار و گاهی غیرممکن است که مستقل ها در رقابت موفق شوند. در اینجا در مریلند به دلیل اینکه کاندیدای ما حداقل ۱ درصد لازم آرای سراسری ایالت برای سمت فرمانداری را به دست نیاورده بود، اسمش وارد لیست نامزدهای انتخاباتی نشد.

هانیگ اظهار کرد: در حال حاضر ما باید امضای حدود ۲۰۰۰ نفر را برای حمایت از نامزد حزب سبز ثبت کنیم یا باید از روش ارسال شکایت که تقریبا ۱۵ هزار نفر باید آن را امضا کنند، وارد عمل شویم تا بتوانیم اسم نامزد خود را در لیست انتخاباتی قرار دهیم. حتی این حد برای ایالت اوهایو بیشتر از مریلند بوده و ۳ درصد کل آرا را برای شرکت در رقابت انتخاب فرماندار تشکیل می دهد.

** پول عامل اصلی خفه کردن صدای مخالف

وی یکی از بزرگترین دلایل ضعف جریان سوم در سیاست آمریکا را پول و سرمایه های کلان در اختیار دو حزب حاکم دانست و گفت: پول نیز یکی از عوامل اصلی در خفه کردن صدای مخالفان انتخاباتی است.

این فعال سیاسی آمریکا تصریح کرد: تصور کنید که حتی برای انتخابات محلی، ممکن است میلیون ها دلار برای پیروزی نامزد وابسته به یکی از دو حزب هزینه شود. حتی برای نامزدی که با مشکل جدی روبرو نیست هم در انتخابات محلی مبالغ سرسام آوری هزینه می شود.

هانیگ ادامه داد: بنا بر آمارهای موجود، نزدیک به ۷ میلیارد دلار برای انتخابات فدرال در سال ۲۰۱۶ هزینه شده است. انتخابات ریاست جمهوری، از جمله انتخابات مقدماتی، حدود ۲.۴ میلیارد دلار هزینه در برداشته است.حال در برابر این حجم عظیم ریخت و پاش، اصولا راه انداختن و استقرار حزب سوم، نیازمند هزینه پول هنگفتی است تا بتواند به مرحله رقابت با دو حزب حاکم وارد شود.

** انحصار رسانه ای و تبلیغاتی

این فعال سیاسی آمریکایی، یکی دیگر از موانع اصلی در برابر قدرت گرفتن جریان سوم سیاسی در آمریکا را رسانه دانست و گفت که جریان های خارج از دو حزب حاکم، فاقد رسانه فراگیر هستند.

هانیگ تصریح کرد: تقریبا همه شبکه های اصلی به عنوان بازوی تبلیغاتی برای دو حزب سیاسی خدمت می کنند. فاکس نیوز به وضوح بازوی جمهوریخواهان است و ام اس ان بی سی، حزب دمکرات را تبلیغ می کند اما تمام این شبکه ها، حتی در سطح ایستگاه تلویزیون محلی، به طور کامل نامزدهای مستقل را نادیده می گیرند.

وی یادآور شد: وقتی کمیته ملی حزب دمکرات بتواند سناتور سندرز را در دوران رقابت های درون حزبی انتخابات ریاست جمهوری، از مدار پوشش تلویزیون ها حذف کند، آن وقت تکلیف جریان سوم و مستقل ها روشن است.

عضو پیشین حزب سبز آمریکا، پوشش رسانه ای نامزد حزب سبز را در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، صرف شام با ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه و افرادی همچون مایکل فلین نخستین مشاور امنیت ملی ترامپ دانست و گفت: البته پوشش خبری وی کاملا منفی بود. در انتخابات ۲۰۱۶ و حتی در این دوره اخیر، سبزها را به دلیل ریزش آرای نامزدهای دمکرات مورد سرزنش قرار می دهند.

هانیگ با تاکید بر اینکه فعلا در نظام سیاسی آمریکا جایی برای یک جریان سوم با نفوذ گسترده نمی توان تصور کرد، افزود: جریانی که بتواند تسلط دو حزب را به چالش بکشد، هنوز در افق دیده نمی شود. این دو حزب همه کاری کرده اند تا نگاه های مستقل را از عرصه حذف کنند.

وی تصریح کرد: دو حزب سیاسی حاکم، سمت هایی را در دست دارند که مسئول تنظیم و اجرای قوانین مربوط به احزاب و انتخابات هستند. واقعیت این است که هیچ جا و هیچ کس، قدرت سیاسی را داوطلبانه کنار نمی گذارد. هیچ جریان و حزب حاکمی به سادگی تن به خواسته های دمکراتیک نمی دهد.