پرسپولیس در حالی که با شایستگی به فینال آسیا رسیده بود نتوانست در دو بازی رفت و برگشت مقابل کاشیما به برتری برسد. هواداران در بازی برگشت حسابی سنگ تمام گذاشتند اما نشد. نشد تا خیلی ها یک سال دیگر منتظر بمانند. منتظر بمانند و ببینند چه زمانی زخم های این تیم خوب می شود و چه زمانی می شود دوباره ایستاد و در راه رسیدن به قهرمانی در آسیا جنگید.

۱: تاج و اینفانتینو در آزادی. بالای جایگاه ایستاده بودند و ورزشگاه را نظاره می کردند. در آن شلوغی تاج همه تلاشش را کرد تا رییس فیفا را متوجه حضور بانوان در آزادی کند، اما چشمان اینفانتینو چیزی را نمی دید. حالا وقت سند زدن بود! سند زدن افتخار حضور بانوان در ورزشگاه. تاج دست به کار شد تا هر طور شده نشان بدهد که توانسته کاری کند تا بانوان به ورزشگاه بیایند! به همین دلیل هم بود که دست رییس فیفا را گرفت و او را تا جایگاهی که معمولا هواداران استقلال می نشیند برد و بانوان را نشان شان داد.اما آیا واقعا تاج این کار را کرده بود؟

۲:درها که باز شدند بانوان به صورت پراکنده وارد ورزشگاه شدند. بعضی ها انگار می ترسیدند و مشخص بود که عده ای دارند گریه می کنند. اما نکته ای که وجود داشت این بود که کسی منقلب نشد. این را خود بانوان پس از بازی گفتند. خوشحال بودند و ازحس خوبی حرف می زدند که تا به حال تجربه اش نکرده بودند. یکی شان می گفت: «امروز را یکی از روزهای زندگی ام حساب نمی کنم. اصلا قبول نیست. امروز زمان برای من ایستاده است و امروز یکی از روزهای زندگی ام نیست.»

۳: سر و صدای تماشاگران و بوق هایی که می زدند نشان می داد که اتفاقی افتاده است. بانوان به ورزشگاه آمده بودند و آقایان با بوق و تکان دادن پرچم به آنها خوش آمد می گفتند. از خیلی از کسانی که دیروز در ورزشگاه بودند بپرسید. شاید به صورت موردی کسی فحاشی کرده باشد اما دیگر خبری از بی احترامی های گسترده، فحش های رکیک و ...در آزادی نیست. آقایان حمایت می کردند و خیلی ها ابراز امیدواری که این اتفاق دوباره تکرار شود.

۴:خانم ها آمدند، بغض ها فرو ریخت، ژاپنی ها جام را بردند اما این راه ادامه دارد. پرسپولیس اگر قهرمان می شد دیگر کسی زخم هایی که خورد را یادش نمی ماند. پرسپولیس تا همین جا هی خون و هی جان از دست داد و اگر قهرمان می شد کسی این ها را یادش نمی ماند.چهره اش می شد یک چهره پرورده و عضلانی و همه زخم هایی که خورده بود خیلی راحت فراموش می شد. امسال تمام شد اما این زخم ها خوب می شود و زخم ها که خوب شود...