در سازمان دهی و تشکیلات جریان اصولگرایی با لابی های مختلف در زمینه های سیاسی، مباحث انتخاباتی، مسائل فرهنگی و اجتماعی مواجه هستیم. معتقدیم جریان اصولگرایی نیازمند سازمان و تشکل و کادر رهبری مسئولیت پذیر با گفتمانی در برگیرنده مطالبات مردمی است.

گردهمایی ۲۴ تشکلی اگر براساس انتخابات باشد، زمانی دور هم جمع و بعد از انتخابات پراکنده می شوند اما آن جریانی می تواند مدعی یک گفتمان غالب باشد که ائتلافی سیاسی را شکل دهد. یعنی گروه ها، شخصیت ها، همسوها و همگراها خود را موظف به پذیرش سازمان و تشکیلات و کادر رهبری و برنامه و نقشه راه کنند.

در جریان اصولگرایی تنها جمنا چنین کاری را انجام داد. جبهه ایستادگی نیز در اوایل کار جمنا معتقد بود این حرکت می تواند زمینه ای برای رسیدن به آن اهداف باشد بنابراین پذیرفت که درون مجموعه جمنا کار کند اما بعد از انتخابات آن طور که شاید و باید جمنا نتوانست در بین مردم جایگاه سیاسی خود را حفظ کند و کار تشکیلاتی خود را ادامه دهد. در مجموع این نوع ظهور و بروزها در مقاطع انتخاباتی نمی تواند پاسخگو به نیازهای تشکیلات جریان اصولگرایی باشد.

در واقع بیانیه دادن مشکلی نیست، یک نفر می نویسد، کمیته ای آن را بررسی می کند و اسامی را هم زیر آن می نویسند اما تا ساختار، کادر رهبری، سازمان رأی، نقشه راه و گفتمان به اجماع همه گروه ها، احزاب و شخصیت های موثر اصولگرایی نرسد، منجر به کار تشکیلاتی منسجم نمی شود.

در گذشته شاهد بودیم بزرگانی همچون مرحوم آیت الله مهدوی کنی خیلی سعی کردند یک وحدت رویه و سازمانی بین گروه ها ایجاد کنند و نشد. انتخابات که می شود هر کدام از ستادها دنبال نامزدهای خودشان هستند و وقتی هم متأسفانه افراد با لیست های مختلف به مجلس راه می یابند، هرگونه وابستگی حزبی و تشکیلاتی خود را منکر می شوند.

* دبیر سیاسی جبهه ایستادگی