من هم، در دوره آقای هاشمی مدیر سینما بودم و هم، در دوره جنگ که در زمان جنگ کارهای بزرگی انجام دادم. الان اگر بگویید می‌توانی آن کارها را انجام دهی، می‌گویم نه، چون کارها سخت و بازرسی‌های بلاوجه زیاد شده است؛ به‌ویژه برای مدیرانی که قوی و اهل ریسک هستند و می‌توانند با ریسک به‌موقع کشور را  به جلو ببرند. اما آنان کار نمی‌کنند چون می‌گویند اگر این کار را انجام دهیم، علیه ما پرونده تشکیل می‌شود و ظاهر پرونده هم علیه ماست.

‌
 آن یک‌سالی که در دولت آقای روحانی بودم، یک بار در کمیسیونی دیدم که باید موضوعی امضا می‌شد، همه تأیید می‌کردند ولی آقای وزیر نفت امضا نمی‌کرد. هرچه وزیر صنعت و وزیران دیگر و آقای جهانگیری اصرار می‌کردند که آقا باید امضا کنید، آقای زنگنه امضا نمی‌کردند، می‌گفت برای اینکه من نمی‌خواهم به زندان بروم. اگر من این را امضا کنم و فردا هر اتفاقی بیفتد، برای وزارت نفت تشکیل پرونده می‌دهند و من باید توضیح دهم. چرا ما کشور را به اینجا رسانده‌ایم؟ این خیلی غلط است. در زمان جنگ که باید مسئولان دولتی فرمانده باشند و با قوت و با اقتدار نترسند و نظام هم پشتشان باشد و بروند مبارزه کنند، چرا ما باید این‌ مدیران و مسئولان را منفعل کنیم؟
 من به‌شدت منتقد هستم که آقای سیف ممنوع‌الخروج شود. این برای جایگاه یک مسئول خیلی بد است. روحانی بگوید که آقای سیف، کاندیدای مورد اعتماد من هستند، شما ایشان را ممنوع‌الخروج نکنید و بگذارید اعتبار افرادی که خدمت می‌کنند، محفوظ بماند و من شخصا به‌عنوان رئیس‌جمهوری تضمین می‌دهم. آقای روحانی این حرف را نمی‌زند و آنها (قوه قضائیه) هم آن کار را می‌کنند. این‌گونه نمی‌شود کشور را اداره کرد. شأن و شئون افراد باید حفظ شود.