ژوله در اینستاگرام خود درمورد بهرام شفیع نوشت:

جام جهانی نمی‌دونم چند داشت شروع می‌شد.خرداد هشتاد و یک. برای اولین شماره چلچراغ زنگ زدم به شما و چند مربی و بازیکن و کارشناس فوتبال.
سوال های غلط می‌پرسیدم.مثلا راجع به شانس قهرمانی تیمی که اصلا توی جام نبود.یا امکان آقای گلی بازیکنی که به خاطر مصدومیت هیچ وقت به جام نرسیده بود.
شما هم خسته و دلزده از فوتبال بودید یا پرمشغله و گرفتار که خیلی در جریان امر نبودید و گول سوالهای انحرافی من را خوردید و کلی در باب شایستگی قهرمانی تیم کذایی و اقای گلی فلان بازیکن حرف زدید.
آخرش هم شوخی شوخی گفتید خوب بنویسی ها.
آخرش جدی جدی عین سوالها و جواب ها را پیاده کردم.حتی انگار همین "خوب بنویسی ها" را هم نوشتم ،به انضمام یه لید تپل با این مضمون که تو رو خدا ببین گزارشگر صدا و سیما را...به همین بدجنسی!
لابد فکر می‌کردم چه ضایع کردم طرف رو، چه بچه باحال و تیزی ام من یا نمی‌دانم هر چیزی برای ارضای هر بخشی از چاله چوله های شخصی ام، شخصیتی ام.چهارتا چه باحال بود و چه باحالی هم بارم کنند و یک تیتر ذهنی که"یادم تو را فراموش".
آقا حلالم کنید.من شمارو نه با این شیرین کاری ژورنالیستی ام ،که با پنجره ورزش و مردمتان که سالها تنها روزن دنیای کدر و طوسی ما به فوتبال جهان بود به خاطر می‌آورم.
و شما رو با یادآوری صدای خوب و تفرعن منحصر به فردتان در گزارشگری به خاطر خواهم سپرد؛و همه متلک ها و کنایه ها و خوشمزگی هایتان در گزارشگری و اُصدوقوس(اینجوری می‌شنیدم) گفتن تان که مال تان بود و مال تان ماند؛و بعد..
و بعد. وبعد شما از ما دور شدید یا ما از شما، مهم نیست.فقط چه بد که حتی فرصت نشد حضوری بهتون بگم "آقا حلال کنیم کنید"