*البته اگر قضیه را اعتقادی ببینید، خدا تا‌به‌حال نخواسته ما شهردار شویم (با خنده) و البته در این شرایط، شهردارشدن هم ریسک بالایی دارد و در شرایط امروز که تهران با ابرچالش‌های متعددی مواجه است، هرکسی مسئولیت بپذیرد، موفقیت برایش دشوارتر از گذشته است. 

*در جامعه این‌طور جا افتاده که هرکسی شهردار یا معروف شود، می‌خواهد رئیس‌جمهور شود. این موضوع نادرست است و نمی‌توان این‌طور تصور کرد. 


* ارتباط خیلی ویژه‌ای با مقام معظم رهبری ندارم و براساس وظیفه چند بار به دیدار ایشان رفته‌ام که آن‌هم مرتبط با مسائل فوت پدر بوده است. ایشان بعد از فوت پدر توجه خوبی داشتند، پیام ارزشمندی دادند، نماز ایشان را خواندند و مجلس ختم گرفتند و درست این بود که ما برای تشکر خدمت ایشان برویم و بعد از آن هم چند جلسه برای موضوعات مختلف رفتم و در حاشیه آن گزارشی درباره شهر، شهرداری و شورا داده‌ام. 

*موضوع اربعین ابعاد فرهنگی، عبادی، سیاسی، امنیتی و اجتماعی دارد و در این میان، شهرداری تهران هم وظیفه خدمت‌رسانی دارد. در گذشته روی این موضوع افراط وجود داشت؛ اما ما بنا داریم ضمن کمک به برگزاری این مناسبت، از هزینه‌های غیرضروری و تبلیغاتی جلوگیری شود.در گذشته برای یک مأموریت چند‌میلیارد تومان هزینه را می‌گذاشتند و این رفتار با انجام وظایف قانونی فرق دارد. حساسیت شورا هم به دلیل همین رفتارهای گذشته است و برخی می‌گویند باید قطع شود. در عراق هم دو نوع سیاست هست؛ زمانی لباس رفتگری می‌پوشیدند و بعد می‌گفتند کل نظافت کربلا با شهرداری تهران است. حالا ممکن که نظافتی هم نباشد اما فیلم آن جلوتر منتشر می‌شود. سیاست دیگر هم این است که چند خیابان کربلا را به شهرداری تهران می‌دهند و می‌خواهیم برای ثوابش آنجا کاری کنیم. اما نظر من این است که نباید به‌گونه‌ای برخورد شود که انگار عراقی‌ها نمی‌توانند نظافت شهرشان را انجام دهند و اگر ما نباشیم فلان و بهمان می‌شود. اقدامات باید بدون تبلیغ و لوگو و کاملا بی‌نام باشد. 

*در بودجه ٩٧ کدی جداگانه برای اربعین داریم که حدود دوونیم‌میلیارد تومان است که با توجه به افزایش قیمت اکثر اقلام این رقم می‌تواند بیشتر شود و به همین خاطر شهرداری لایحه‌ای را به شورا آورده تا مجوز بگیرد. نظر شورا این بود که شهردار با استفاده از ردیف‌های ١٦ و ١٧ یا مبالغ در اختیار شهردار، مشکل را حل کند اما شهردار برای اینکه به چیزی متهم نشود، لایحه را آورده است. حالا تصمیم درباره این لایحه با شوراست. 

‌ *برای سال ٩٦ کمتر از 9 ‌میلیارد هزینه شده است و فکر می‌کنم امسال کمتر نیز بشود. آن زمان تبلیغات وسیعی می‌کردند و اگر روی ١٤٠٠ عمود بین نجف تا کربلا تبلیغ نصب کند، هزینه زیادی دارد. ولی اکنون اعلام شده که هر فردی در هر قالب و سطحی می‌خواهد به کربلا برود، برایش خدمت افتخاری فرض می‌شود و حق مأموریت نمی‌گیرد. یکی از مسائلی که در بازدید سال قبل گفته شد، همین بود که عده‌ای از کارگران خدماتی می‌گفتند حق‌الزحمه خدماتشان چه می‌شود.


*چون خود راه‌انداز مترو بوده‌ام، می‌گویم که مترو را نمی‌توان در همه بخش‌ها یکنواخت پیش برد و روشی اشتباه است و باید مرحله به مرحله و به‌صورت فازی خط را تکمیل و راه‌اندازی کرد. در دوره آقای قالیباف پول به گستردگی هفتاد کیلومتر در سه خط مترو پخش شد اما درست توزیع نشد تا بتوان در بخش‌هایی مسافرگیری شود؛ پیشرفت خط ٦ با ٤٥ درصد و خط ٧ با ۴۹ درصد و فرودگاه در حد ٧٠ درصد بود اما هیچ‌کدام آماده مسافر‌گیری نبودند. این روش اشتباه، در دوره آقایان نجفی و افشانی هم ادامه پیدا کرد.


*اکثر شوخی‌های من جدی است. اصلا خیلی حرف‌ها را نمی‌توان جدی گفت. بار منفی حرف‌ها وقتی با شوخی می‌گوییم، گرفته می‌شود و کسی ناراحت نمی‌شود. اگر هم کسی ناراحت شد، می‌توان با توجه به اینکه شوخی بود عبور کرد. این ویژگی را آیت‌الله هاشمی هم داشتند؛ بعضا با شوخی رفتار می‌کردند. 

*(در پاسخ به این سوال که:‌ یکی از انتقادات به شورا این بود که جریان اصلاحات به‌جای اینکه دنبال کارکردن باشد، دنبال چیدن افراد خود در سمت‌های مختلف بوده، قبول دارید؟ )قبول دارم و این واقعیت دارد؛ اما مسئله این است که در چارچوب یک فعالیت هم‌افزا و مشترک نیست تا بتوانند کار را پیش ببرند و همگن نیستند و اثر مناسبی ندارد. 


*آقای افشانی برای برداشتن و گذاشتن مدیرانش تحت فشار است و همیشه به او می‌گویند «به‌جای اینکه نیروهای قالیباف را بردارید، نیروهای نجفی را برمی‌دارید». 
جریانی که مثلا اکثر سازمان شهرداری را در اختیار دارد و به همراه شهردار باید پاسخ‌گوی عملکرد باشد و شاید حرف دل شهردار همین باشد که من نمی‌توانم کار کنم؛ چون اکثر معاونان و مدیرانم را خودم انتخاب نکردم. البته پرکاری شهردار هم مهم است و شهر به‌این‌صورت با شهردار هماهنگ می‌شود. شهردار باید از پنج صبح حضور داشته باشد و خود در میدان باشد. ‌