بر این اساس در سال گذشته تعداد مستاجران ایرانی ۲۶.۲ درصد در سال ۱۳۹۵ بود که در سال گذشته این رقم به ۲۵.۹ درصد کاهش یافت .

 با توجه به اینکه بیش از یک چهارم خانوارهای ایرانی شهری در واحدهای مسکونی اجاره ای زندگی می کنند، تورم در بخش اجاره بها می تواند زندگی این حجم عظیم از خانوارهای ایرانی را تحت تاثیر قرار دهد.

 مالکیت مسکن در فرهنگ ایرانی ، موضوع با اهمیتی است و خرید مسکن از جمله اقداماتی است که خانوارهای در اولین فرصت مالی مناسب در دستور کار خود قرار می دهند با این حال نبود توازن میان عرضه و تقاضا، کمی قدرت خرید نسبت به قیمت ها و جهش های ناگهانی در قیمت مسکن در ادوار مختلف و تغییر سبک زندگی مردم در پنج دهه اخیر مانع بزرگی بر سر راه خرید مسکن تلقی می شود.

 بر اساس این گزارش آمارهای بانک مرکزی نشان می دهد در سال گذشته ۶۴.۸ درصد از خانوارهای شهری ایران مالک هستند.

آمارهای استخراج شده نشان می دهد 8.9 درصد از خانوارهای ایرانی در مسکن‌های رایگان و در حدود 0.4 درصد از خانوارهای شهری نیز در مسکن های رایگان زندگی می‌کنند.

 مسکن گرانترین کالای سرمایه ای در ایران است . اجاره بها در مرداد ماه سال جاری در تهران بیش از ۱۴ درصد و در کل کشور در مناطق شهری بیش از ۱۱ درصد افزایش داشته است.

 بررسی ها نشان می دهد بسیاری از مستاجران مجبور شده اند برای کنترل هزینه های خود نسبت به اجاره واحدهایی در مناطقی پایین تر یا متراژهای کمتر اقدام کنند تا بتوانند دخل و خرج خود را تنظیم کنند . سهم مسکن در هزینه های خانوار اعم از شخصی و غیر شخصی برابر با ۳۳ درصد است که سهم بالایی محسوب می شود . این بدان معناست که مولفه دارا بودن مسکن یا عدم دارا بودن این کالا می تواند در رفاه خانوار ایرانی به شدت اثرگذار باشد.

لازم به ذکر است بخش مهمی از سبد هزینه ای ایران به خوارک و حمل و نقل اختصاص می یابد.

 جدول زیر وضعیت زندگی خانوارهای شهری را در سال ۱۳۹۶ نشان می‌دهد : 

جدول وضعیت تصرف مسکن در میان خانوارهای شهری