پیونگ یانگ برای دستیابی به این اهداف وارد مرحله ای شده است که در واقع می توان به بازی بزرگان تشبیه کرد جایی که این کشور می کوشد تا به آمریکا امتیاز ندهد و همزمان دوستی با جامعه بین المللی را مورد حراست قرار دهد. 

کره شمالی از زمانی که به گفته &#۳۹;کیم جونگ اون&#۳۹; رهبر این کشور در سال ۲۰۱۷ میلادی وارد چرخه کشورهای دارای تسلیحات هسته ای و موشک های قاره پیمای حامل کلاهک های اتمی شد تلاش کرد تا دیگر راهبردهای گذشته نظامی را بکار نگیرد. 

در واقع دستیابی به موفقیت های هسته ای نظامی، این قدرت و اقتدار را به کره شمالی داد که با توان چانه زنی بالا با آمریکا و هر قدرت و کشور دیگری در دنیا وارد گفت و گو شود. 

تا چند دهه قبل وزنه هر مذاکره ای با کره شمالی به نفع طرف مقابل سنگینی می کرد اما وقتی پیونگ یانگ آزمایش های اتمی را با موفقیت انجام داد و چرخه ساخت بمب و موشک های اتمی را تکمیل کرد شرایط متحول شد. 

امروز آنکه بازی گردان مجموعه به نظر می آید کسی جز اون نیست که راهبردی را در پیش گرفته که به تدریج پیامدهای مثبت آن هم برای کشورش هویدا شده است. 

کره شمالی از یک سو با آمریکا مذاکره می کند بی آنکه به این کشور بیهوده امتیاز بدهد و ذره ای از برنامه هسته ای عقب نشینی کند از طرف دیگر همزمان با این مذاکرات با دنیا دست دوستی داده و اعلام کرده است هر کشوری که حق حاکمیت کره شمالی را نقض نکند و رابطه خصمانه نداشته باشد در فهرست دوستان قرار می گیرد. 

آن طرف دیگر ماجرا، کشورهای چین و کره جنوبی قرار دارند که هر روز اخباری از بهبود و تقویت روابط آنها با کره شمالی به گوش می رسد و حالا آنچه بیشتر جلب توجه می کند ارتباطی است که پیونگ یانگ در حال برقرار کردن با روسیه است تا جایی که از مسکو برای رشد اقتصادی و عبور از تحریم های آمریکا درخواست کمک کرده است. 

این کشور می کوشد تا زمانی که زمام مذاکرات با آمریکا را در اختیار دارد با بهبود مناسبات اقتصادی با دیگر کشورهای دنیا از مرحله بحرانی عبور کند و بی آنکه تسلیحات اتمی اش را در زمان حاضر از دست بدهد به قدرت اقتصادی تبدیل شود. 

کار دشواری برای کره شمالی است تا برای درازمدت بتواند این راهبرد را به پیش ببرد برای همین کشورهایی نظیر چین، روسیه و حتی کره جنوبی برای عبور از این گردنه کمک های خوبی برای کره شمالی هستند. 

برنامه اعزام هیات های اقتصادی به چین، روسیه و کره جنوبی، بهبود روابط دو کره و امضای پیمان صلح و دیدارهای سران دو کشور و همچنین اجرای طرح های ریلی و جاده ای میان طرفین نشان می دهد که کره شمالی یک برنامه و راهبرد اقتصادی مدون را اداره می کند. 

بخصوص آنکه اون رهبر کره شمالی پس از سه بار سفر به چین در سال ۲۰۱۸ میلادی گفته که مایل است دیداری هم از روسیه داشته باشد که ممکن است تا پایان سال جاری میلادی یا اوایل سال ۲۰۱۹ انجام شود. 

چین دوست دیرینه کره شمالی هم اعلام کرده است که به درخواست این کشور برای کمک به رشد اقتصادی جواب مثبت می دهد. 

اداره بازی بزرگان برای کره شمالی از هر زمان دیگری برای رسیدن به موفقیت حساس تر و مهم تر است این کشور طبیعتا مذاکراتش را با آمریکا متوقف نخواهد کرد زیرا باید این کشور را به دور از تنش در روابط نگهدارد تا از این شرایط اقتصادی سخت عبور کند. 

گام دیگر این کشور پیشبرد برنامه عبور از دوران متارکه جنگ و امضای رژیم دائمی صلح است که شاید یکی از اصلی ترین گام های همه طرف ها برای تحقق خلع سلاح هسته ای باشد و اگر قرار به از بین بردن تسلیحات اتمی کره شمالی است چنین توافقی باید قبلا به امضای همه جوانب برسد. 

&#۳۹;استفان بایگون&#۳۹; نماینده آمریکا در امور کره شمالی که با &#۳۹;لی دو هون&#۳۹; نماینده هسته ای کره جنوبی دیدار کرده است می گوید که درهای گفت و گوی طرفین باید باز بماند. 

این درست همان نقشه راهی است که کره شمالی تدارک دیده و مسلما این درها را برای رسیدن به هدف نهایی باز نگه خواهد داشت. 

&#۳۹;لی دو هون&#۳۹; مقام ارشد مذاکرات هسته ای کره جنوبی البته معتقد است که رسیدن به خلع سلاح اتمی همزمان با برقراری صلح دائمی در شبه جزیره کره بی تنش و چالش نخواهد بود و فرصت ها و چالش توامان است. 

کره شمالی می رود تا موفقیت های اقتصادی بیشتری بدست آورد و دور تازه ای از گفت و گوها را با آمریکا داشته باشد و همزمان مجتمع صنعتی اش با کره جنوبی را راه اندازی کرده و از کمک های اقتصادی روسیه و چین بهره مند شود اما تا زمانی که سند برقراری رژیم دائمی صلح در شبه جزیره کره ممهور به مهر کشورهای ذی ربط و سازمان ملل نشود و تضمین واقعی در اختیار قرار نگیرد همچنان برنامه هسته ای نظامی پیونگ یانگ پابرجا خواهد بود و این زمان می تواند خیلی طولانی باشد.