مهدی مطهرنیا در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه ایالات متحده آمریکا در پی بازآفرینی نقش خود در سوریه است، اظهار کرد: سوریه تنها جغرافیای تعریف شده برای کشوری به نام سوریه با پایتخت دمشق نیست.

وی افزود: سوریه امروز محل تلاقی لبه‌های اصطکاک میان ایالات متحده آمریکا و متحدان دور و نزدیک آن در بعد بین‌المللی و منطقه‌ای از یک سو و از سوی دیگر کشورهایی چون روسیه، ایران و دمشق است، بنابراین ماجرای سوریه را نمی‌توان تنها در بعد جغرافیای سوریه و مسائل مربوط به آن خلاصه نمود.

مطهرنیا بیان کرد: آنچه که آمریکا به انجام می‌رساند، بیشتر متوجه یک وضعیت معنادار برای آینده منطقه خاورمیانه با تاکید بر جغرافیای سوریه به عنوان یک جغرافیایی نیابتی است، پس بدین ترتیب باید پذیرفت که ایالات متحده آمریکا سیاست‌های خود را در سوریه در چارچوب نوعی سیاست‌های ثابت، استراتژی‌های نیمه ثابت و تا حدود زیادی توجه به نوعی تاکتیک‌های متغیر به انجام می‌رساند.

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل گفت: آنچه اکنون در ادلب و موضع‌گیری آمریکا در جهت حمله احتمالی به سوریه شنیده می‌شود ناشی از این تاکتیک‌های متغیر و توجه به این تاکتیک‌ها در قالب استراتژی سیاست کلان، دکترین و پارادایم آمریکایی‌ها است. آمریکایی‌ها بر اساس استراتژی جوجیتسو یعنی تحریک کردن، جا خالی دادن و پرتاب کردن عمل می‌کنند. 

وی با بیان اینکه در وضعیت کنونی سیاست کلان آمریکایی‌ها که بر استراتژی حاکم بوده، ابهام است، عنوان کرد: آن‌ها بعد از مدنظر قرار دادن سیاست ابهام آن را زیرمجموعه دکترین بازیگر دیوانه قرار می‌دهند که ترامپ آن را اجرایی می‌کند، بنابراین این تاکتیک‌ها تحت‌تاثیر این سیاست کلان از یک سو و از سوی دیگر تحت‌تاثیر استراتژی جوجیتسو قرار دارند که هم اکنون در پی تحریک کردن دیگران به یک اشتباه فاحش و ایجاد فضای بهره‌برداری از این اشتباه در گسترش ناآرامی در سوریه هستند.

مطهرنیا خاطرنشان کرد: ادلب یکی از مکان‌های بسیار مهم سوریه محسوب می‌شود اما در نهایت در معادلات سیاسی موجود در منطقه تاثیر چندانی از خود به جای نخواهد گذاشت.

وی ادامه داد: سفر وزیر دفاع ایران به سوریه و سخن گفتن از انعقاد یک پیمان دفاعی بین ایران و سوریه یک امر از قبل مشخص شده در چارچوب سیاست‌های ایران بوده، بنابراین می‌تواند تنها به عنوان یک نکته معنادار در چارچوب بهره‌برداری‌های رسانه‌ای در جهت تجهیز بیشتر ایالات متحده آمریکا برای تغییر و تحول در تاکتیک‌های اخیر خود نسبت به سوریه و هدایت این تاکتیک‌ها به سمت ایران تلقی شود.