روزنامه ایران نوشت: «واقعاً همین حفظ سنت‌های خانوادگی است که باعث شده بنیان خانه و خانواده مثل غرب سست نباشد. به‌ عنوان مثال ما هر وقت با کل فامیل یک‌ جا دعوت می‌شویم، آخر میهمانی یک نفر می‌گوید: «هفته بعد همین جمع خونه ما!» مجلس هم به‌ عنوان خانه ملت، در اجرای این سنت حسنه سنگ تمام گذاشته. مثلاً در جلسه استیضاح ربیعی یک نفر گفت: «همین جمع هفته بعد استیضاح کرباسیان» در جلسه استیضاح وزیر اقتصاد گفتند: «همین جمع هفته دولت سؤال از روحانی» و در جلسه سؤال از رئیس‌جمهوری هم یکی آن وسط گفت: «به مناسبت باز شدن مدارس استیضاح بطحایی و شریعتمداری مهمون من!» البته گویا استیضاح وزیر آموزش‌ و پرورش علی‌الحساب منتفی شده، ولی به نظر ما نمایندگان کوتاه نیایند و همین الان نه فقط بطحایی، بلکه سه وزیر بعدی آموزش‌ و‌ پرورش را هم استیضاح کنند تا معلوم بشود رئیس کیست! اصلاً در سنگ نوشته‌های بیستون هم آمده «اگر دیدید در مجلس کاری ندارید، وزیر آموزش‌ و پرورش را استیضاح کنید.»

در چرایی لزوم استیضاح بطحایی، این رسم قدیمی یک طرف قضیه است. استیضاح وزیر جنبه‌های دیگری هم داشت. حالا درست است که اکثر محورهای استیضاح ریشه در تاریخ چند صد ساله اخیر دارد و فقط کم مانده به‌ خاطر شکست ایرانی‌ها در نبرد چالدران بخواهند که وزیر عوض شود، ولی به هر حال کار کارشناسی در این زمینه به نحو احسن انجام شده.

فارغ از این مورد خاص، نمایندگان از سنگ که نیستند و مثل ما حوصله‌شان سر می‌رود. پس تصمیم گرفتند «اسم-فامیل مجلسی» بازی کنند. یحتمل حرف انتخابی هم «الف» بود. در جواب «کدام وزیر استیضاح شود؟» نوشته بودند «آموزش‌ و‌ پرورش». بعد با هم بحث‌شان شد که اسم این وزارتخانه با «آ» شروع شده و قبول نیست. بی‌خیال شدند و رفتند سراغ «امور خارجه». وگرنه در این شرایط نابسامان اقتصادی، انتخاب این وزارتخانه هیچ توجیه دیگری نداشت.»