حال سوالی که اینجا برای مخاطبان این برنامه پیش می‌آید این است که آیا حضور این زوج که با آثار سینمایی و تولیدات شبکه نمایش خانگی خود به ثروت و شهرت قابل توجهی رسیده‌اند چه ضرورتی برای شرکت در این مسابقه داشته که این زوج هم بتوانند در نهایت با چند سوال ساده و پیش پا افتاده ۱۰۰ میلیون تومان پول ناقابل را کاسب بشوند!

درست همین چند هفته پیش بود که جت الاسلام و المسلمین حسینی قمی با حضور در برنامه سمت خدا شبکه سوم سیما با اشاره به نقل قول رهبر معظم انقلاب اسلامی در سال ۱۳۸۳ در دیدار با مسئولان فرهنگی از سید قطب گفت: مقام معظم رهبری از قول سید قطب فرمودند؛ "به یکی از کشور‌های اروپایی رفتم و دیدم بر سر در کلیسایی نوشتند امشب اینجا برنامه رقص و شادی است. گفتم؛ «مگر می‌شود در کلیسا چنین برنامه‌ای باشد؟» رفتم دیدم بله بود. این عذر پذیرفته نیست که ما پخش می‌کنیم تا مردم از پای ماهواره بلند شوند. اگر سوء است و درست نیست چه فرق می‌کند من پخش کنم یا رقیب من، در هر صورت بد است، چرا من پخش کنم. وی در این برنامه افزود: از جمله سرگرمی‌ها مسابقات است. مسابقات خوب است منتها باید مراقب بدآموزی قولی و عملی در آن‌ها بود. یک روز دیدم در یک برنامه تلویزیونی، پنج میلیون تومان به یک نفر جایزه دادند، برای اینکه به چند سؤال جواب داد، این سرگرمی خیلی جالبی نیست، ممکن است بگویند این کار ترویج علم است. ترویج علم را از یک راه بهتر انجام دهید. این راه ضرر دارد. عده‌ای که این‌گونه مسابقات را نگاه می‌کنند بی‌منطقی به ذهنشان می‌رسد و از این بی‌منطقی سوء استفاده می‌کنند.

حالا با وجود تاکیدات مقام معظم رهبری آن هم در شرایطی که عده‌ای از مردم برای تهیه نان شب با انبوهی از مشکلات دست و پنجه نرم می‌کنند چگونه می‌شود افرادی خاص و سلبریتی روی موج شانس و قرعه کشی برای مردم ذهنیت سازی کنند و عده‌ای هم در برنامه‌های خود با قراردادن جایزه‌های بزرگ، جذب مخاطب کنند.

 

وقتی برنامه (مسابقه‌ای) به نام «برنده باش» با شعار مطالعه و فرهنگ سازی در شبکه سه سیما قد علم می‌کند مردم با رویکردی متفاوت منتظر اتفاقی خاص و خوب بودند، برنامه‌ای که با اجرای «محمدرضا گلزار» بازیگر سینما، خواننده، مدل و... هر هفته در شبکه سه سیما پخش می‌شود. این برنامه که حامی مالی بیرونی دارد به تقلید از مسابقه مشهور «میلیونر شو» که نمونه جهانی دارد نوعی مسابقه اطلاع عمومی است و فرد حاضر در مسابقه به سوالاتی پاسخ می‌دهد که هرکدام از ارزش ریالی خاصی برخوردار است.

حالا که چند قسمت از این برنامه که گذشته بازهم به یک نتیجه رسیدیم «فریب مجدد مردم توسط سلبریتی ها». آنچه در این مسابقه اصلادیده نمی‌شود ربطش به کتاب و کتابخوانی است. این برنامه کجایش به فرهنگ مطالعه و کتابخوانی ارتباط دارد؟ یک سری سوالات اطلاعت عمومی و پیش پا افتاده که مشابه اش در مسابقات تلویزیونی در طول این سال‌ها به وفور در رسانه ملی دیده شده است. نمونه خوب و خاطر انگیزه اش مسابقه هفته با اجرای مرحوم منوچهر نوذری بود.

حال از این نقد که بگذریم به مسئله مهمتری بر میخوریم که افراد و شرکت کنندگان در این مسابقه از چه کانالی برای حضور در این ضیافت میلیونی دعوت می‌شوند؟ آیا از میان مردم عادی و اهل مطالعه انتخاب شده‌اند؟ آیا از میان دانشجویان مناطق محروم دعوت شده‌اند؟ آیا از دانش آموزان استعداد‌های درخشان دعوت شده‌اند؟ آیا از برگزیدگان مسابقات کتابخوانی تعیین شده‌اند؟ و هزاران آیا دیگر...

پاسخ تمام سوال‌های بالا خیر است چرا که ما توقع زیادی داریم و بازهم فریب خورده‌ایم. مخاطب برنامه ناگهان شاهد چهره‌هایی نام آشنا و تعجب برانگیز هست. چراکه سوژه‌های مدنظر ما جذابیت ندارند. مردم برای مردم جذابیت ندارند و باید حتما از چهره‌های هنری در برنامه‌ها استفاده شود.

منوچهر هادی و همسرش یکتا ناصر که در دو کار سریالی و سینمایی با حضور گلزار مجری مسابقه برنده باش فروشی بسیار مطلوب را تجربه کرده‌اند در برنامه گلزار حاضر می‌شوند و جایزه ۱۰۰ میلیونی را از آن خود می‌کنند.

فرهنگ نان قرض هم دادن در این جماعت از قدیم مرسوم بوده است، ولی این پرسش اینجا طرح می‌شود که چرا این مسابقه و جایزه اش باید برای این افراد باشد؟

پاسخ به این سوال را باید متولیان امر و مدیران شبکه ۳ بدهند. همزمان در شبکه‌ای دیگر مسابقه‌ای مشابه پخش می‌شود و در آن آقای بازیگر مجری به زیبایی جوان نیازمندی را که خودش ابراز می‌کند به پول مسابقه نیاز دارد تا بتواند ازدواج کند را فریب می‌دهد تا گزینه درست خود را با گزینه نادرست مجری تعویض کند بعد هم با افتخار از این کار غیر اخلاقی خود نام می‌برد.

در پایان باید گفت: هزاران نفر می‌توانند جای این زوج ثروتمند باشند که با پاسخ به سوالات برنده میلیون‌ها تومان شوند و به زخمی از زندگی خود بزنند. باید به آقای گلزار گفت: نه تنها برنامه شما عاملی برای بالا رفتن سطح مطالعه نیست بلکه بیشتر به یک دورهمی و گعده رفاقتی شبیه است.