کمپین پیگیری شغل فرزندان مسئولان همچنان در شبکه های اجتماعی داغ است.

 

گر چه من صاحب منصب شده و ‌مسئولم

دائما بین سران می روم و می لولم

 

منصب مرتفع و کرسی عالی دارم

در همین حوزه زمانی است که من مشغولم

 

لیک بیچاره ام و مفلس و نادار و ضعیف

غالبا در همه احوال ببین بی پولم

دخترانم همگی خانه نشینند ولی...

پسران نیز که در واقع همین اند ولی...

یکی از گل پسران رفته و چوپان شده است

همنشین با بز و بزغاله و میشان شده است

می رود اول صبحی پی گله به چرا

می زند غر که پدر جان تو بگو پس که چرا؟!

پدرت صاحب یک منصب عالی باشد

منصبی شیک و تمیز و متعالی باشد

بزند از بد ایام تو چوپان بشوی

دائما راهی صحرا و بیابان بشوی

گفتمش اینکه: پسر جان تو چرا می نالی؟

از چه بابت تو چنین غم زده و بد حالی؟!

برو و شکر خدا کن که تو چوپان هستی

باز مشغولی و دارای کمی نان هستی

بنگر کل پسرهای سران بیکارند

همگی بر سر بابا ننه شان سربارند

شغل خوبی است عزیزم برو و خر بچران

بیش از این نیز خودت را ننمایی نگران!

الغرض اینکه در این مدت طولانی کار

جز به خدمت نشده چیز دگر مقبولم

چون سعات شده و خادم ملت هستم

از همین منصب معمولی خود شنگولم

ای خدا مرحمتی کرده و عذرم بپذیر

که در این آخر عمری نکنی معزولم