هر چقدر که اینجا ترافیک باشد و دود باشد و میزبانی شان از بازی های آسیایی در حد و اندازه نام این بازی ها نباشد اما اندونزیایی ها افتتاحیه ای را برگزار کردند فراتر از انتظار.در بدو ورود به ورزشگاه منظره عظیم یک کوه،دشتی در پایین و درختانی که خاص کشور اندونزی است خودنمایی می کرد.گفته بودند که همه را سورپرایز می کنند و کردند.همه کسانی که بازی های آسیایی چین،کره جنوبی و حتی المپیک لندن را دیده باشند و امشب هم در اندونزی بودند با اختلاف از این خواهند گفت که بهترین بود...
هماهنگی های فوق العاده در صدا،نور و تصویر و البته نیروی انسانی.خوانده های سنتی و از همه مهمتر سورپرایزی که آقای رییس جمهور برای همه داشت.فکر همه جا را کرده بودند.رییس جمهور محبوبی که تا تصویرش روی صفحه نمایشگرها به نمایش در می آمد یک ورزشگاه برایش کف و سوت می زدند.رییس جمهوری که شاید اوضاع کشورش از لحاظ اقتصادی چندان مناسب نباشد اما محبوب است، و همه ۶۰-۷۰ هزار نفری که به ورزشگاه آمده بودند یک صدا نامش را فریاد می زدند.

رئیس جمهور اندونزی
"جوکو ویدودو"سوار بر موتور.در نقش یک حامی.کسی که نشان می داد حواسش به مردم کشورش هست و برای رسیدن به موفقیت آنها هر کاری می کند.امتداد این فیلم اما به ورزشگاه ختم شد.جایی که شاید باورش برای خیلی ها سخت بود که "ویدودو"خودش پشت موتور نشسته باشد و با گازهای سنگین هزاران نفر را خیره خودش کند.او "ویدودو"بود که مانوری میتینگ داد و خیلی زود به جایگاه رسید تا هموطنان اش از سایر مراسم عقب نمانند.بدون شک تصاویر زیادی از بازی افتتاحیه بازی های آسیایی را دیده اید اما باید گفت که تلاش اندونزیایی ها ستونی است و آنها برای اینکه نشان بدهند می توانند، سنگ تمام گذاشتند و نام خودشان را در تاریخ بازی های آسیایی با برگزاری همین افتتاحیه ثبت کردند.