در میان حرف هایی که علی دایی امروز به زبان آورد بخشی از آن بدجور توی چشم زد.آنجا که او درباره رضا اسدی هافبک سایپا حرف زد.از اینکه او می خواهد جدا شود به خارج از کشور برود،آن هم با قراردادی تقریبا ۵۰ هزار یورویی که به قول دایی ۳۰ هزار یورو از آن را باید درصد به این و آن بدهد و فقط ۲۰ هزار یورو از آن برای خودش باقی می ماند.«الان همه شما افتخار می کنید که جهانبخش با فلان مبلغ به برایتون انگلیس رفته است اما من مانده ام که مگر می شود یک بازیکن بگوید من می خواهم به دانمارک بروم آن هم با مبلغ ۵۰ هزار یورو که باید به این و آن هم درصد بدهد و شاید ۲۰ هزار یورو نصیبش شود. من با اسدی حرف زدم، به او گفتم آقا رضا زحمت بکش، تو توانایی آن را داری که به تیم ملی برسی، وقتی از تیم ملی به تیم دیگری بروی خیلی مهم تر است، با یک شخصیت دیگری به تیم دیگری می روی. ۲ ساعت با او صحبت کردم اما روزی که مدیرعامل با من کار داشت به دفتر مدیرعامل رفتم و دیدم که او در دفتر مدیرعامل نشسته است، من ۵ بار هم به دفتر مدیرعامل نرفته ام. فاصله تمرین تا دفتر مدیرعامل ما هم زیاد نیست اما متأسفانه یکسری چیزها آدم در زندگی می بیند، تکلیف او هم مشخص است.»
دایی منطقی حرف می زند.از روزی که بازیکنان متوجه شدند که می شود کمتر پول گرفت،بیشتر در چشم بود(برای دعوت به تیم ملی)و آینده بهتری را ترسیم کرد کوچ به فوتبال اروپا آغاز شد.ظاهرا زمان و مکان آن هم برای فوتبالیست ها فرقی نمی کند و کمتر بازیکنی است که نگاهش مثل نگاه علیرضا جهانبخش باشد.با همه اینها شاید هم نشود چندان خرده ای به فوتبالیست ها گرفت.شرایط نه چندان خوب اقتصادی احتمالا دلیل دیگری است که بازیکنان را به زندگی در اروپا ترغیب می کند.همین چند روز پیش بود که وزیر کشور گفته بود اگر 24 ساعت چشمانم را ببندم یک میلیون ایرانی از کشور خارج می شوند.فوتبالیست ها نسبت به سایر مردم جامعه از شرایط بهتری برخوردار هستند و خیلی راحت می توانند با یک پیشنهاد، راهی کشورهای اروپایی شوند اما به قول علی دایی پیشنهاد همیشه هست و می توان با کمی تامل همان راهی را رفت که علیرضا جهانبخش چند سال پیش رفته بود.