علت اصلی عصبانیت ترامپ از ایران/ «تو هم می‌روی»

 

 اظهارنظر اخیر رئیس‌جمهور آمریکا درباره ایران، با واکنش‌های متعددی روبرو شد، نشریه خط حزب‌الله در یکصد و چهل و سومین شماره خود علت اصلی عصبانیت ترامپ از ایران را بررسی کرده است.

تو هم می‌روی

رسانه‌های غربی می‌گویند توئیت‌های اول صبح رئیس‌جمهور آمریکا، غالبا درباره‌ی موضوعاتی است که در روز قبل، فکر او را مشغول خود کرده است. حالا روز دوشنبه، هفت صبح، دونالد ترامپ، این تاجر زردموی آمریکایی، از خواب بیدار شده و خطاب به رئیس‌جمهور ایران چنین توئیت کرده است: "دیگر هیچ وقت ایالات متحده را تهدید نکن، وگرنه با عواقبی مواجه می‌شوی که مشابه آن قبلاً بر سر عده انگشت‌شماری در تاریخ آمده است. ما دیگر کشوری نیستیم که صحبت‌های جنون‌آمیز شما درباره‌ی خشونت و مرگ را تاب بیاوریم. محتاط باش. " جملاتی که شاید بهترین اظهارنظر درباره‌ی آن را، روزنامه‌ی انگلیسی "ایندیپندنت"، در سه کلمه خلاصه کرده باشد: گستاخانه، بچگانه و پرخاشگرانه!

ترامپ این جملات را ناظر به سخنان روز یکشنبه‌ی رئیس‌جمهور ایران منتشر کرده است. آقای رئیس‌جمهور در واکنش به اقدامات خرابکارانه و مداخله‌جویانه‌ی آمریکا علیه ایران چنین گفته بود: "امروز سخن گفتن با آمریکا معنایی جز تسلیم و پایان دستاوردهای ملت ندارد. آقای ترامپ، ما مرد شرف و ضامن امنیت آبراه منطقه در طول تاریخ هستیم؛ با دم شیر بازی نکنید، پشیمان‌کننده است."

بلوف‌های ۴۰ ساله‌ی مقامات آمریکایی علیه ایران

این البته اولین باری نیست که ایران از سوی مقامات آمریکایی، تهدید می‌شود. از همان ابتدای انقلاب، و به دنبال تسخیر لانه‌ی جاسوسی آمریکا در ایران، جیمی کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، چندین بار ایران را تهدید به جنگ کرد، اما امام خمینی(ره)، آن ابرمرد همیشه ‌هوشیار و حکیم، در واکنش به سخنان او چنین فرمود: «ما اشخاصی هستیم که در این راه، شهادت را سعادت برای خودمان می دانیم. ملت ما ‌الآن هم از من می‌خواهند که دعا کنم که شهید بشوند. ملتی که شهادت را می‌خواهد او را ‌از چه می‌ترسانند؟ او را از مردن می‌ترسانند؟ اینها شهادت را شرف خودشان می دانند... آقای کارتر اشتباه می‌کند ‌که خیال می‌کند که می‌تواند یک همچه کاری بکند. دنیا نمی‌گذارد که او همچه کاری‌ ‌بکند. خود ملت آمریکا نمی‌گذارد که او این کار را بکند... بر ‌فرض اینکه بتواند، ملت ما با چنگ و دندان آنها را نابود خواهند کرد... یک همچو ملتی را ما نمی‌توانیم کنترل‌ ‌کنیم، که اگر آمریکا بخواهد یک غلطی بکند، مردم بنشینند همینطور نگاه کنند که آقا ‌بیایند و چتربازهایشان بیایند. امتحان کنند، بیایند ببینند چطور می‌توانند این کار را بکنند...» (صحیفه‌ی امام، ج ۱۱، ص ۱۰۷)

در طول دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا به امروز نیز همواره این تهدیدها وجود داشته و در برهه‌ای مانند جنگ تحمیلی، با کمک به ارتش بعث، سعی در فروپاشی نظام سیاسی ایران کردند، اما نتیجه، نه تنها محقق نشد، بلکه منجر به توانمندی بیشتر کشور در برابر آسیب‌های بیرونی شد، به‌طوری‌که بعد از دوران دفاع مقدس تا به امروز، دیگر کشوری جرأت حمله و تهاجم به خاک این سرزمین را به خود نداده است.

چرا مقامات آمریکایی به وحشت افتاده‌اند؟  

اما چه شده است که مقامات آمریکایی، چنین به وحشت افتاده‌اند و سعی می‌کنند با چنین اظهارنظرهایی، اینگونه وانمود کنند که همچنان "ابرقدرت" جهان محسوب می‌شوند؟ به نظر می‌رسد دلیل اصلی آن را می‌بایست از سویی در احساس ضعف این روزهای ایالات متحده در مواجهه با ایران و شکست‌های پی در پی سیاست‌های این کشور در منطقه، و از سویی دیگر پیشرفت‌های چشم‌گیر "جبهه‌ی مقاومت" به رهبری ایران دانست، به‌طوری‌که نشریه‌ی مهم فارین پالسی در گزارشی به قلم استیون کوک، از آمریکا به عنوان بازنده‌ی در سوریه یاد کرده و تأکید می‌کند: دورانی که واشنگتن تعیین‌کننده‌ی قواعد بازی در خاورمیانه بود، به سر آمد. "مکس فیشر"، تحلیلگر روزنامه‌ی نیویورک تایمز در مطلبی نوشت: "ایران تبدیل به چالشی جهانی برای ماهیت آمریکا شده است. چالشی که صرف وجود آن، زیر سؤال‌برنده‌ی هژمونی آمریکاست و واشنگتن را دیوانه می‌کند". "هارولد رود"، تحلیلگر سابق نوشت: "ما امروزه در موقعیتی هستیم که نه تنها در جهان اسلام بلکه در کل دنیا، آمریکا را بسان ببر کاغذی می‌بینند" و "لس‌آنجلس تایمز" نیز با اشاره به شکست‌های آمریکا در عراق نوشت: "ده سال پس از تهاجم ایالات متحده به عراق، برنده‌ی ژئوپلتیک این جنگ، دشمن آمریکایی‌ها یعنی ایران بوده است."

بنابراین چنین اظهارنظرهایی، هیچ جای تعجب ندارد. هرچند «اینها کارهایی است که از اوّل هم می‌کردند؛ در دوران دولت گذشته‌ی آمریکا یک‌جور بود، حالا یک‌جور است؛ دوران قبل از او -دوران بوش پسر- یک‌جور بود... خیلی‌ از آنها استخوان‌هایشان هم خاک شد، بدنشان هم در زیر خاک خوراک کرم و مور و مار شد، [امّا] جمهوری اسلامی بحمدالله با قدرت سینه سپر کرده ایستاده؛ این آقا هم بدنش خاک خواهد شد، خوراک مار و مور خواهد شد، جمهوری اسلامی همچنان خواهد ایستاد.» ۱۹/۲/۹۷

باری، رئیس‌جمهور تاجرپیشه‌ی آمریکا نیز مانند اسلاف خود، روزی خواهد رفت، و این جبهه‌ی مقاومت به رهبری انقلاب اسلامی است که در آینده‌ای نه چندان دور، نماز را در بیت‌المقدس اقامه خواهد کرد، که راست گفته‌اند "راه قدس از کربلا می‌گذرد."