با این حال چین به دلایلی که مهمترین آنها زمین شناسی است، برای تکرار انقلاب شیل آمریکا در کشمکش است اما اکنون به مدد بهره مندی از فناوری، شانس پیشبرد برنامه گاز شیل خود را دارد.

طبق آخرین ارزیابی اداره اطلاعات انرژی آمریکا در سال ۲۰۱۵، چین ذخایر گاز شیل قابل بهره‌برداری به میزان ۱۱۱۵ تریلیون فوت مکعب دارد که این کشور را صاحب بزرگترین ذخایر گاز شیل جهان می‌کند و آرژانتین با داشتن بیش از ۸۰۰ تریلیون فوت مکعب ذخایر گاز شیل، با فاصله زیادی در رتبه دوم قرار می‌گیرد. با این حال برداشت عمده از این ۱۱۱۵ تریلیون فوت مکعب ذخایر، از نظر زمین شناسی بسیار چالشی است.

یک سرمهندس شرکت سینوپک در  توضیح چالش‌هایی که این غول انرژی برای بهره‌برداری از ذخایر شیل عظیم چین با آن مواجه است، به بلومبرگ گفت: ذخایر شیل آمریکا مانند یک بشقاب در شکل نسبتا خوب و نزدیک به سطح زمین قرار دارد اما ذخایر گاز شیل چین مانند بشقابی است که خرد شده است. ما تلاش می‌کنیم این ذخایر پراکنده را شناسایی کرده و تکه‌های بزرگتر را پیدا کنیم.

علاوه بر مشکلات زمین شناسی، مسئله تبادل فناوری نیز وجود دارد. شرکت‌های صاحب فناوری فرکینگ آمریکا به دلیل نگرانی‌های مربوط به نقض مالکیت معنوی، نگران صادرات به چین هستند. بنابراین شرکت‌های چینی باید فناوری و تجهیزات مورد نیازشان را خود طراحی کنند که در واقع خوب است زیرا تجهیزات آمریکایی برای بهره‌برداری از ذخایر گاز شیل در خود این کشور مناسب هستند.

این تجهیزات و فناوری‌ها هستند که می‌توانند به سینوپک و شرکت ملی نفت چین (CNPC) برای افزایش تولید گاز شیل کمک کنند. چین سال گذشته مجموعا ۹ میلیارد متر مکعب گاز تولید کرد و سینوپک و شرکت CNPC انتظار دارند تولید گاز شیل تا سال ۲۰۲۰ به ۱۰ تا ۱۲ میلیارد متر مکعب افزایش پیدا کند.

چین در سال ۲۰۱۲ برنامه هایی برای تولید گاز شیل به میزان ۱۰۰ میلیارد متر مکعب را طراحی کرده بود. این در حالیست که بنا بر گزارش شرکت "سنفورد سی برن اشتاین"، تقاضای سالانه چین برای گاز ۳۲۵ میلیارد متر مکعب برآورد شده است. از سال ۲۰۱۲ دولت چین در انتظارات خود برای تولید گاز شیل بازنگری قابل توجهی داشته اما همچنان انتظار دارد تولید گاز شیل تا سال ۲۰۲۰ به ۳۰ میلیارد متر مکعب برسد. در مقایسه با برنامه‌های سینوپک و CNPC، دولت همچنان بیش از حد خوش بین به نظر می‌رسد.