جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه با یک نتیجه باورکردنی دیگر توأم شد تا پرافتخارترین کشور در این تورنمنت معتبر از گردونه رقابت‌ها کنار برود. برزیل با آن همه ستاره و امید‌های فراوانی که برای قهرمانی داشت با شکست برابر بلژیک از جام وداع کرد تا به تیم‌های مدعی همچون آرژانتین، اسپانیا، آلمان و پرتغال بپیوندد. سلسائو در حالی در مرحله یک‌چهارم نهایی از جام جهانی وداع کرد که فابیو جان‌واریو ستاره اسبق استقلال امید زیادی به قهرمانی این تیم مثل همه مردم این کشور داشت، اتفاقی که این بازیکن محجوب و محبوب آبی‌ها از آن به عنوان دومین شوک بزرگ بعد از حذف ایران در مرحله گروهی نام برد.

برزیل هم وداع تلخی با جام جهانی داشت؟
بله متأسفانه اتفاقی که نباید می‌افتاد، افتاد.

انتظار این وداع را داشتید؟
اصلاً، چون همه در برزیل خودشان را برای حضور در مراحل نهایی و فینال آماده کرده بودند و امید زیادی به ششمین قهرمانی داشتند، چون این تیم بهترین برزیل یک دهه گذشته بود.

سلسائو دو نیمه متفاوت مقابل بلژیک داشت، قبول داری؟
همین‌طور است. به نظرم اگر در نیمه نخست تیته استراتژی و چیدمان بهتری را در دستور کار قرار می‌داد برزیل می‌توانست راحت‌تر از آن‌چه تصور می‌شد از سد بلژیک عبور کند، اما چند تصمیم اشتباه آرزو‌های یک ملت را بر باد داد.

قبل از جام جهانی مدعی بودی برزیل یکی از فینالیست‌هاست در کنار اسپانیا.
به نظرم با شرایطی که دو تیم داشتند این رویارویی می‌توانست فینالی رؤیایی برای جام ۲۰۱۸ باشد، چون هم اسپانیا و هم برزیل با بهترین بازیکنان حال حاضر دنیای فوتبال راهی روسیه شده بودند، اما لاروخا یک روز مانده به جام با حاشیه‌های تغییر مربی روبه‌رو شد و برزیل هم این‌گونه اسیر چند اشتباه استراتژیک و افت یکی، دو ستاره شد و...

حالا بازخورد این ناکامی در برزیل چه خواهد بود؟
مسلماً فضای سنگینی بر کشور حاکم خواهد شد حتی سنگین‌تر از جام جهانی قبلی که خودمان میزبان بودیم. چهار سال قبل دل‌خوشی مردم بعد از شکست سنگین از آلمان این بود که تا نیمه‌نهایی بالا آمدیم، اما این بار حضور در جمع چهار تیم پایانی را نیز از دست دادیم بنابراین تمام نتایج خوبی که تیته تا الان کسب کرده بود تحت‌الشعاع قرار خواهد گرفت ضمن اینکه خروج از این فضای ناامیدی و سنگینی برای مردم عاشق فوتبال در برزیل کار آسانی نخواهد بود.

دیدن جام جهانی بدون برزیل و همین‌طور سایر قدرت‌های بزرگ فوتبال جهان برای همه سخت خواهد بود.
قطعاً به سختی فوتبال‌دوستان برزیلی نخواهد بود، اما دروغ چرا خود من به شخصه در این جام با دو شوک خیلی تلخ روبه‌رو شدم. اولین شوک حذف ایران در مرحله گروهی بود، چون شخصاً اعتقاد دارم حق ایران بود به جای پرتغال یا حتی اسپانیا یکی از صعودکننده‌ها از گروه مرگ باشد، چون نمایشی که بازیکنان شما داشتند فراتر از انتظار بود. شوک دوم شکست غیرمنتظره برزیل مقابل بلژیک و وداع تلخ جمعه شب بود که اصلاً باورکردنی نیست.

نیمار درست مثل جام جهانی ۲۰۱۴ نتوانست همان ستاره‌ای نشان بدهد که همه انتظار داشتند.
اینکه نیمار اصلاً نتوانست انتظارات را برآورده کند کاملاً درست است، اما یک‌طرفه نباید پیرامون این مسئله قضاوت کنیم. به هر حال فشار زیادی روی او بود، چون به عنوان شماره ۱۰ سلسائو باید راه خیلی از بزرگان را می‌رفت که همین امر نیمی از کارایی او را از بین برد ضمن اینکه مصدومیت‌ها نیز گریبانش را گرفت. به نظرم اگر نیمار روی اوج بود هیچ تیمی قادر به عبور از سد برزیل نبود. البته باید به نمایش او در نیمه دوم بازی با بلژیک هم اشاره کنم که تنها بخشی از توانایی‌های نیمار بود که داور صربستانی دوباره شاهکار به خرج داد و پنالتی نگرفت. عملکرد مازیچ در بازی بلژیک و برزیل من را یاد بازی معروف بلوهوریزنته انداخت، جایی که خودم در ورزشگاه بودم و دیدم او پنالتی زابالتا روی اشکان دژاگه را نگرفت و آرژانتین برنده شد.

گفتی از حذف ایران شوکه شدی؟
بله واقعاً شوکه شدم، چون فکر می‌کردم در بازی با پرتغال، ایران برنده خواهد بود.

پس از عملکرد تیم کی‌روش راضی بودی؟
کاملاً، ایران در یکی از دشوارترین گروه‌های ممکن قرار داشت و همین که تا دقیقه آخر مرحله گروهی شانس صعود داشت آن هم مقابل تیم‌هایی چون اسپانیا و پرتغال که مدعی قهرمانی بودند نشان می‌داد عملکرد تیم کاملاً مثبت بوده است.

استقلال این روز‌ها خود را برای یک فصل دشوار آماده می‌کند، اخبار این تیم را پیگیری می‌کنی؟
کم و بیش اخبار را می‌شنوم و می‌دانم استقلال با وینفرد شفر می‌تواند یکی از مدعیان اصلی قهرمانی در ایران و آسیا باشد.

قصد نداری به تهران بیایی؟
اواخر سال گذشته تصمیم داشتم برای شهرآورد برگشت به تهران بیایم، اما نشد، اما الان امیدوارم برای فینال لیگ قهرمانان آسیا و حضور در جشن قهرمانی استقلال فرصت نصیبم شود که دوباره طعم حضور در ایران و بین طرفداران را بچشم.