مصطفی هاشمی‌طبا که سال قبل همین موقع ها با حضور در انتخابات ریاست جمهوری، ستاره رقابت انتخاباتی بود، حالا دوباره بیشتر درباره ورزش سخن می گوید. او روز گذشته از رفتارهای کارلوس کی‌روش و مصاحبه هایش انتقاد کرده بود و گفته بود این تقصیر فدراسیون فوتبال است که می گذارد چنین اتفاقاتی در تیم ملی رخ داد.

گفته هایی که با توجه به تجربه این مدیر ورزشی بی‌شک می تواند صحیح باشد. البته خود هاشمی‌طبا از دوران ریاستش بر سازمان ورزش کشور خاطراتی وجود دارد که کم از این رفتارها ندارد. مثلا او همچنان می تواند توضیح دهد انتخاب محمد مایلی‌کهن به عنوان سرمربی وقت تیم ملی در سال ۱۹۹۵ بر اساس کدام ملاک بود و چطور ناگهان داریوش مصطفوی به او رسید. یا در همان دوران، ماجرای عجیب‌تری اتفاق افتاده است. خاطره ای که سعید فائقی تعریفش کرده است: «محمد مایلی‌کهن مجتبی محرمی را دعوت کرد به تیم ملی و می خواست به امارات ببرد. آقای هاشمی به دلیل مسائل اخلاقی اعلام کرد این بازیکن تحت هیچ شرایطی حق ندارد با تیم ملی به امارات برود. حتی به قیمت نرفتن تیم ملی به بازی ها. مایلی‌کهن روی حرفش ایستاد و این بازیکن را برد. ما خبر را پنهان کردیم و تا زمانی که تیم ملی به امارات رفت، آقای هاشمی خبر نداشت که مجتبی با تیم ملی رفته است!»

اینکه چرا باید نفر اول ورزش در انتخاب بازیکن تیم ملی دخالت داشته باشد یک پرسش است در این خاطره و مسئله بعدی این است که چطور چنین اتفاق مهمی از ایشان پنهان مانده و چطور عالی‌ترین مسئول ورزش کشور نتوانسته یک خواسته اش را به کرسی بنشاند و کارمندش را اداره کند، پرسش هایی هستند که این مدیر باتجربه ورزش کشور شاید روزی در بخشی از خاطرات شفاهی ورزش کشور می تواند به آن پاسخ دهد!