ریشه‌های مذهبی محمد بابایی زمینه‌ای را فراهم آورد که مستقل از محافظه‌کاری‌های مرسوم و رایج در میان اهالی موسیقی با او به گفتگو در مورد مافیای موسیقی بنشینیم.

فضای موسیقی، به شدت مافیایی است و در فضای کلی موسیقی هیچ وقت اجازه نمی‌دهند خواننده‌ای مستقل فعالیت کند. این جمله چقدر صحت دارد که خشایار اعتمادی می‌گوید که پنج نفر خاص موسیقی ایران را هدایت می‌کنند.

صد در صد درست است و من هم تایید می‌کنم. کسانی هستند که برخی خواننده‌ها را یک شبه برجسته می‌کنند. خواننده‌ای که سالها کار می‌کرده و شنیده نمی شده- آنچنان شنیده نمی‌شده - یکدفعه گل می‌کند. تهیه‌کنندگان با خواننده مد نظرشان، قراردادهای ده ساله می‌بندند. تا چند وقت پیش پنج ساله بود، الان دیگر به پنج ساله رضایت نمی‌دهند؛ می‌گویند حداقل باید ده ساله باشد و قرارداد پنج درصدی می‌بندند. مثلا خواننده‌هایی که اسم آوردنشان شاید درست نباشد که دیده‌ایم که در سال گذشته یک دفعه برجسته شدند. تهیه کننده با آنها قرارداد ده ساله می بندند و پنج درصد از قرارداد را می‌گیرند. یعنی خواننده ایکس هر اجرایی می رود چهل میلیون تومان می‌گیرد و تقریبا هر روز ماه هم، در شهرهای مختلف ایران، اجرا دارد. غافل از اینکه هر چهل میلیونی که می‌گیرند تهیه کننده دو میلیون تومان به این خواننده می‌دهد و با او قرارداد ده ساله هم می‌بندند تا پس از یکی دو سال فعالیت نگویند بیشتر می‌خواهند، مادام العمر همین پنج درصد است. یعنی این ده سال حق اعتراض هم نداری و بعد از ده سال هم که خواننده دیگر به درد نمی خورد و مثل دستمال کاغذی مچاله می‌شود و نفر بعدی.

من یکی از مصاحبه‌های تهیه کننده موسیقی را دیدم. در مصاحبه از او پرسیدند شما کار فرهنگی می‌کنید؟ گفت: نه من اصلا کار فرهنگی نمی‌کنم، اصلا کار فرهنگی بلد نیستم. من کار تجاری می‌کنم و به خواننده به شکل یک کالای تجاری نگاه می‌کنم، مثل لباس. حساب می‌کنم اگر او را بیاورم چقدر سود دارد. حساب می‌کنم گوشی موبایل وارد کنم، چقدر سود دارد یا حمایت از فلان خواننده. به جای اینکه گوشی موبایل وارد کنم، یک خواننده را یک شبه برجسته می‌کنم، مثلا به بهترین برنامه‌های تلویزیونی معرفی می‌کنم. چند وقت پیش این موضوع در رسانه‌ها مطرح شد و خیلی‌ها اعتراض کردند. ولی واقعا چنین چیزی هست و وجود دارد.

یعنی آن برنامه خاصی که اشاره می‌کنند و مدنظرشان هست صد میلیون تومان تهیه کننده خاص می‌گرفته؟ این موضوع صحت دارد ؟

من در مورد آن مورد خاص نمی‌دانم، ولی در خیلی از برنامه‌های تلویزیونی می‌بینم، صحت دارد. می‌گویند خواننده از کجا آورده صد میلیون داده؟ بله من هم می‌دانم خواننده نیاورده چنین مبلغی بدهد. خواننده وقتی با تهیه کننده قرارداد می‌بندد، تهیه کننده می‌گوید که می‌خواهد از این خواننده حسابی برداشت داشته باشد و کاشت را باید انجام بدهد. مرحله کاشت در موسیقی چگونه است؟ به تمامی سایت‌های مختلف، به کانال های تلگرامی، اینستاگرامی میلیونی پول می‌دهد، مثلا می گوید تا چند وقت هر آهنگی که از این خواننده می آید باید در صدر باشد، تا صبح نشده باید خیلی پلی خورده باشد، همیشه باید در تاپ تن باشد، در هر کانال اینستاگرامی که می رویم باشد. خواننده را به این شبکه‌های تلویزیونی مختلف معرفی می‌کند، به برنامه‌های تلویزیونی می‌گوید، من فلان قدر پول می‌دهم شما این خواننده را دعوت کنید. روی خواننده پانصد میلیون، ششصد میلیون هزینه می‌کند، خواننده را می آورد بالا و بعد از او برداشت می کند،کنسرت ها را راه می اندازد و حالا فصل برداشت کردن است.

به نظرت دولت‌ها و وزارت فرهنگ چقدر روی امر موسیقی نظارت دارد؟ اصلا دولت روی موسیقی نظارت دارد یا مافیا ؟ براساس تجربه خودت بگو.

بیشتر مافیا. من فکر می‌کنم دولت از خیلی اتفاقاتی که در پشت پرده موسیقی می افتد بی اطلاع است. نه اینکه نخواهد کنترل کند، خیلی از چیزها آنقدر در اتاق‌های در بسته شکل می‌گیرد که نمی شود کاری کرد.