دگرگونی‌های هورمونی در دوران بارداری و پس از آن، استرس و خستگی مادر، نیاز به بیدارماندن درشب برای نگهداری و شیردهی نوزاد، تغذیه نوزاد با شیرمادر، افزایش مسئولیت‌های مادرانه و رژیم‌های غذایی که مادران برای بازگشت به وزن پیش از بارداری می‌گیرند همگی در بروز مشکلی به نام ریزش مو اثرگذار است.

یکی از عوامل ریزش موی بانوان پس از بارداری، مشکلی به نام تلوژن افلی ویوم (telogen effluvium) است که در اثر بارداری و زایمان، تروما، بیماری، کاهش وزن و دربرخی موارد سوء تغذیه، ابتلا به بیماری‌های عفونی و قارچی ایجاد می‌شود.

این مشکل زمانی رخ می‌دهد که نسبت مو‌های ریخته شده از ۱۰ تا ۳۰ درصد افزایش پیدا کند و با مو‌های تازه جایگزین نشود که در این حالت مناطق کم پشت در کل سر وجود دارد، زیرا در چرخه طبیعی رشد و استراحت مو‌ها اختلال ایجاد شده است.

درمان این نوع ریزش موی سر چنانچه منشا عفونی داشته باشد به وسیله نمونه برداری و تجویز دارو انجام می‌شود، هر چند در برخی موارد نیز استرس و شوک‌های عاطفی می‌تواند سبب ریزش موی سرشود.

یکی از راهکار‌ها برای درمان ریزش موی تلوژن افلی ویوم، تنظیم رژیم غذایی، کنترل استرس و مصرف مکمل‌های ویتامینی زیر نظر پزشک حاوی موادی، چون C، D، E، سلنیوم، روی، امگا ۳ و انواع اسید‌های آمینه است.

درکنار مصرف مکمل‌های ویتامینی داشتن رژیم غذایی سالم شامل انواع میوه و سبزیجات تازه، خودداری ازمصرف مواد دخانی و انجام ورزش منظم می‌تواند سبب کاهش سطح استرس و بازگشت رشد مو به حالت طبیعی شود.

ازجمله راهکارهای مراقبتی برای جلوگیری از ریزش موی سرپس از بارداری استفاده نکردن از کش مو یا کلیپس‌های سفت برای بستن موها، خودداری از استفاده از خشک کن برقی یا اتوی مو، کوتاه کردن موها، استفاده از شانه دنده درشت برای شانه کردن موها و استفاده ازمحصول های درمانی ضد ریزش مو تحت نظارت پزشک را می توان نام برد.

گاهی اوقات مواردی، چون کم خونی مادر یا دگرگونی در فاکتور‌های خونی نیز می‌تواند بر ریزش موی اثرگذار باشد به همین دلیل چنانچه با رعایت تمامی موارد بالا و پس از گذشت چند ماه از بارداری، مادر همچنان با مشکل ریزش موی مزمن مواجه بود برای بررسی‌های دقیق‌تر توصیه می‌شود به پزشک مراجعه کند.