اهم سخنان وی از این قرار است:

* با احزاب کارآمد در دنیا خیلی فاصله داریم. تعداد معدودی کشور هستند که مثل ما تعداد احزاب این‌چنین زیاد باشد. کارکرد احزاب بسیار مهم است. مدیران کشور از دل این احزاب باید بیرون بیایند. حزب قدرتمندی که پس از انقلاب شکل گرفت حزب جمهوری اسلامی بود و الان هم بسیاری از این تشکل‌ها واحدهای تخصصی حزب جمهوری اسلامی هستند.

*کتک زدن دخترها و  مشکل پیش آمده برای دانش آموزان در مدرسه و سایر مسائل چالشی برای نظام بوجود آوردند.

* آمریکا بدهکارترین دولت جهان است اما کسی نمی‌گوید حکومت امریکا تغییر پیدا کند. دعواهای مجلس آنان بسیار جنجالی است و مثل ما مجلس خاموشی ندارند اما از تغییر قانون اساسی حرفی نمی‌زنند و حکومت‌شان دست به دست می‌شود اما نسبت به عزل حکومت حرفی نمی‌زنند.

* دولت‌ها با توجه به تفاوت افکارشان احزاب را برنمی‌تابند و به جای اینکه به کارشناسی‌ها و دلسوزی‌های احزاب تن بدهند این کار را نمی‌کنند که در نتیجه معضل اجتماعی رخ می‌دهد. مشکلی در کازرون پیش می‌آید که نباید به این چالش کشیده شود اما در کشور ما چون این ساختار اشکال دارد و فکر می‌کنند که احزاب دردسر درست می‌کنند این مشکل پیش‌ها پیش می آید.

* دوم خرداد تا آمد سرکار همه را حذف کرد. دولت بعد از خاتمی همه اصلاح‌طلبان را کنار گذاشت. این عملکرد بد خود احزاب است. تا زمانی که احزاب نمی‌توانند همدیگر را تحمل کنند موفقیت حاصل نمی شود. ما در کشورمان اگر بخواهیم مشکلات‌مان حل شود باید جریانات سیاسی همدیگر را به رسمیت بشناسند. ما رقابت می‌کنیم تا سرحدی که طرف مقابل را حذف کامل کنیم و این اشتباه‌ترین تفکر است. مردم نظرات‌شان را در رأی دادن می‌گویند که مطلق نیست. در همین انتخابات چند روز پیش در مجلس آقای عارف نزدیک به نصف رأی آوردند اما آقای لاریجانی رئیس شد. حالا نمی‌شود که طرفداران عارف را نادیده گرفت و حذف کرد.