نیکولاس کریستوف در یادداشتی در نیویورک تایمز با بررسی پیامدهای لغو دیدار ترامپ و کیم جونگ اون نوشت: لغو دیدار میان رهبران آمریکا و کره شمالی از سوی ترامپ واشنگتن را در دوره ای پر مخاطره در روابط با پیونگ یانگ قرار داده است. سیاست پیشین استفاده از فشارهای اقتصادی حداکثری ممکن است از این پس کارساز نباشد بنابر این احتمال دارد که ترامپ استفاده از گزینه نظامی را مد نظر قرار دهد.

 

از زمان روی کار آمدن نیکسون همه روسای جمهور آمریکا-به استثنا ترامپ-این مساله را درک کرده اند که اجرایی کردن گزینه ی نظامی بسیار پر مخاطره است. با توجه به اینکه اکنون کره شمالی قابلیت استفاده از سلاح هسته ای،میکروبی و شیمیایی را بر علیه توکیو، سئول و حتی لس انجلس را دارا است این خطر امروز بیشتر احساس می شود.با این حال مقامات ارشد پنتاگون اکنون بسیار نگران آن هستند که تمایل بی حد و اندازه ترامپ برای جنگ افروزی به مانند کیم جونگ اون باعث ایجاد یک بحران عظیم شود.

 

در بخشی از نامه ترامپ خطاب به کیم جونگ اون آمده است«به نظر می رسد برگزاری این دیدار که مدت ها است برای آن برنامه ریزی شده اقدام مناسبی نباشد.امیدوارم روزی با شما ملاقات کنم».لحن ترامپ در این نامه بیان گر آن نیست که او از دیپلماسی به طور کامل نا امید شده است.بنابر این هنوز می توان روزنه ای از امید را برای استفاده از گزینه دیپلماسی را در مقابله با کره شمالی متصور بود.

 

در ادامه این یادداشت آمده است؛ به نظر می رسد لغو این دیدار از سوی ترامپ به دلیل انتقاد شدید کره شمالی از اظهارات اخیر مایک پنس و شفاف شدن این موضوع که پیونگ یانگ قصد تسلیم زرادخانه هسته ای خود را به این زودی ندارد انجام شده است.همچنین ریسکی که در اثر دستیابی به یک توافق جامع کم اثر تر با کره شمالی  از توافق برجام که توسط او پاره شد وجود دارد که می توانست آینده ی سیاسی ترامپ را با خطرات جدی رو به رو کند.

 

از سوی دیگر لغو این دیدار می تواند زمینه را برای انجام یک دیدار دیگر میان مون جائه این،رئیس جمهور کره جنوبی و کیم جونگ اون را فراهم سازد.در واقع اگر لغو این توافق باعث آغاز مذاکرات میان آمریکا و کره شمالی در سطح کارگروه های کارشناسی شود خود یک پیشرفت دیپلماتیک محسوب می شود.

 

اگر چه خطری که وجود دارد بازگشت به سیاست تقابل و تهدید است.امیدوارم تا کره شمالی نیز با لحنی آرام به نامه ترامپ پاسخ دهد.اگرچه رهبر این کشور سابقه ی درخشانی در حفظ آرامش ندارد.

 

کره شمالی می تواند با انجام یک آزمایش موشکی بالستیک و یا آزمایش هسته ای جوی باعث ایجاد یک بحران جدی شود.اگر این آزمایش هسته ای در ناحیه شمالی اقیانوس آرام انجام شود احتمال گسترش تشعشعات رادیواکتیو تا خاک آمریکا وجود دارد و واشنگتن می تواند این اقدام را تحریک کننده محسوب کند.

 

از سوی دیگر آمریکا نیز می تواند بمب افکن های هسته ای B-۱ خود را به سواحل کره شمالی اعزام کند.در این وضعیت اگر آتش یا موشکی علیه این بمب افکن ها استفاده شود به سرعت شاهد آغاز یک درگیری نظامی گسترده د شبه جزیره کره خواهیم بود.

 

در هر صورت بازگشتن ترامپ به سیاست استفاده از فشار حداکثری اقتصادی علیه کره شمالی بسیار دشوار خواهد بود.چین تاکنون نیزحلقه تحریم های خود علیه کره شمالی را باز تر کرده و کره جنوبی نیز ممکن است که دیگر تمایلی به اعمال تحریم های اقتصادی گسترده علیه پیونگ بانگ را نداشته باشد.

 

کیم جونگ اون طی ماه های اخیر با رهبران هر دو کشور دیدار داشته و در راستای ارتقای روابط و نیز کاهش انزوای کشور گام برداشته که به نظر می رسد همین مسیر را نیز ادامه دهد.

 

برخی از جمهوری خواهان همواره دیپلماسی ترامپ در موضوع کره شمالی را ستوده اند و حتی صحبت هایی از دریافت جایزه صلح نوبل توسط ترامپ نیز به میان امده است.این اظهارات کاملا مضحک است در واقع دیپلماسی ترامپ در مورد کره شمالی نمونه ای از یک دیپلماسی نا کار آمد است.

 

این اتفاقی است که در واقعیت رخ داده است.اظهارات خصمانه ترامپ علیه کره شمالی بر کره شمالی تاثیر گذار نبود اما رهبران کره شمالی را به قدری نسبت به احتمال آغاز یک جنگ جدید ویران کننده میان دو کره نگران ساخت.بنابر این مون جائه این با تبحر از بازی های  المپیک به عنوان بهانه ای برای آوردن کره شمالی و امریکا به پای میز مذاکره استفاده کرد در واقع مون کسی بود که باعث آغاز گفت و گو ها میان واشنتگن و پیونگ یانگ شد و او لایق جایزه صلح نوبل است.

 

اگرچه قبول ایده برگزاری نشست میان رهبران آمریکا و کره شمالی از سوی ترامپ اشتباه بود چراکه اگر در این نقطه مذاکرات با شکست مواجه شود دیگر نمی توان آن را در سطوح پایین تر دنبال کرد.این دقیقا همان اتفاقی است که رخ داده است و این دینامیک تهدید بیشتری را نسبت به گذشته برای آغاز درگیری نظامی ایجاد کرده است.

 

در حالی که حامیان ترامپ همواره نسبت به احتمال اینکه کره شمالی تسلیحلات هسته ای خود را تسلیم کند،متوهم بوده اند اما با این حال امکان اینکه پس از دیدار دو رهبر یک بیانیه صادر شود و کره شمالی نیز با تخریب بخشی از موشک های بالستیک قاره پیما خود موافقت کند وجود داشت که در این سناریو تنش ها کاهش می یافت حتی اگر خلع تسلیحات هسته ای در عمل اتفاق نمی افتاد.بله!ترامپ به بازی گرفته می شد اما امنیت جهان ارتقا می افت.

 

با این حال جان بولتون،مشاور امنیت ملی ترامپ اظهاراتی را به کار برد تا باعث خشمگینی مقامات پیونگ یانگ شد.زمانی که خطاب به یک دیکتاتور سرنوشت دیکتاتوری دیگری را مثل معمر قذافی در لیبی که از سوی مردم خود اعدام شد را یاداور می وشید قطعا او متقاعد به گفت و گو نخواهد شد.در آخرین سفری که به کره شمالی داشته ام مقامات این کشور از سرنوشت قذافی در لیبی که با توقف برنامه هسته ای نظامی خود موافقت کرد و سپس سرنگون شد را به عنوان دلیل برای ضرورت حفظ زرادخانه هسته ای کره شمالی بیان می کردند.

 

در حالی که مقامات کره شمالی آن چه را که به دنبال آن بودند(نشست اون و ترامپ) را به دست نیاوردند اما آن ها تا کنون روند مذاکرات با کره جنوبی و چین را به درستی مدیریت کرده اند.آن ها از دیپلماسی برای بازسازی روابط با پکن ،ایجاد روابط اقتصادی با کره جنوبی و بهبود تصویر خود در جامعه جهانی استفاده کرده اند.آن ها همچنین موفق به ایجاد یک شکاف میان واشنگتن و سئول شده اند.نمود علنی این موضوع را می توان در واکنش سخنگوی دولت کره جنوبی به خبر لغو دیدار میان ترامپ و اون نیز مشاهد کرد«ما در تلاشیم تا به درک صحیحی از انچه ترامپ در نامه خود بیان کرده است برسیم».