غلامحسین کرباسچی در نشست حزب کارگزاران سازندگی خراسان رضوی گفت: خیلی از مشکلات مربوط به این دولت نیست، به عنوان نمونه رئیس دولت قبل در بالادست یک استان برای به دست آوردن رای اجازه ایجاد ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ باغ را داده در حالی که در پایین دست منابع محدود است. ما نباید این وضعیت را نیز نادیده بگیریم.

اهم اظهارات کرباسچی به شرح زیر است:

* ما از انتخاب دکتر روحانی پشیمان نیستیم؛ آن هم به این دلیل که اگر دیگران رای می آوردند، کارهایی که می خواستند بکنند را انجام می داند؛ البته ما این دولت را تقدیس نمی کنیم اما به عنوان نمونه این واقعیت در حوزه بین المللی وجود دارد که در تاریخ این کشور، این منطقه و دنیا نظیر نداشت که یک کشور جهان سوم و در حال توسعه با یک برخورد دیپلماتیک بتواند صف مجموعه ای از ابرقدرت ها را از هم جدا کند. این اتفاقی است که در این دولت رخ داده است. اتفاقات بعد از برجام نیز برای کشور تاریخی است. همین که در این دولت جلوی بسیاری از ضایعات مانند موسسات مالی اعتباری گرفته می شود، امر مثبتی است.

* البته ما به همین دولت و خود نیز اشکال داریم. اگر پشتکار، جدیت و پرکاری دولت احمدی نژاد در دولت روحانی بود، بسیاری از مشکلات شاید رنگ دیگری داشت. این را نمی توان انکار کرد که مجموعه مدیران دولت افراد خوبی هستند ولی به لحاظ سن و نبود انگیزه و یا اینکه تجربه این پست ها را در گذشته داشته اند، شاید آن پشتکار لازم را ندارند. کشور باید دائم در حال مونیتور شدن توسط مدیران باشد. در خیلی از دستگاه ها اینگونه احساس می شود که گویی به صورت اتوماتیک مسایل پیش می رود.

* برخی اوقات یک فاجعه ای رخ می دهد، آن زمان همه حواسشان جمع می شود، این ها اشکال است و باید این اشکالات را بگوییم. آیا مسئولان سیاسی و امنیتی مساله کازرون را نمی دانستند؟ این ها اشکال دولت است. حال هر چقدر هم وزارت کشور اطلاعیه دهد؛ باید این ها را پیش تر بیان می کردند. نخستین مساله و اشکال این دولت این است که دولت کم کاری است. دولت نباید بعد از ماجرا وارد شود؛ این دولت، دولت محافظه کاری است.

* گاهی اینطور احساس می شود که مدیران آرامش طلب هستند. جاه طلبی مثبت می تواند خیلی از مشکلات کشور را پیش برد. بعد از این همه شعار و این همه تجربه آقای روحانی در حوزه سیاسی، مگر قرار نبوده در حوزه شایستگی ها کار بیشتری شود. این ها اشکالات دولت است و نباید دریغ کرد و آن را بیان نکرد. نباید دولت ترس داشته باشد. گاهی اوقات اینگونه احساس می شود کسانی که به پست هایی رسیدند، آن را یک غنیمت می دانند. این ها اشکال است و با این منطقی که قرار است یک حکومت ایده آل داشته باشیم، نمی خواند.

* باید موفق شویم کار وجدانی و الهی خود را بشناسیم و به آن عمل کنیم چون رمز موفقیت در جامعه کنار گذاشتن خودمحوری و خودخواهی هاست. اگر بخواهیم موفق شویم، باید مسیر ما این ادعا را ثابت کند که آیا حکومت دینی می تواند کشور را با این انگیزه ها اداره کند یا خیر؟ فرصت ها به گونه ای نیست که بازگردد. این دوره ای که افرادی رای آورده اند، دیگر تکرار نمی شود. خدا نکند ما وسیله ناامیدی برای مردم شویم.